Λεμονόχορτο ή Lemon grass (8 ΦΥΤΑ)

Βιολογικά φυτά Λεμονόχορτου ή Lemon grass, από την περιοχή των ανατολικών Ινδιών.

Παγκοσμίως, υπάρχουν περίπου 55 είδη Λεμονόχορτου ή Lemon Grass. Τα πιο δημοφιλή από αυτά είναι το Λεμονόχορτο των ανατολικών Ινδιών και το Λεμονόχορτοτον των δυτικών Ινδιών.

Το Λεμονόχορτο των ανατολικών Ινδιών, είναι πολυετές φυτό, ύψους έως 2 μέτρα. Στη χώρα μας, ζει πολλά χρόνια μόνο σε περιοχές με πολύ ήπιους χειμώνες, αλλιώς η καλλιέργεια του είναι ετήσια. Προτιμά ζεστά, υγρά κλίματα σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Ωστόσο, μπορεί να καλλιεργηθεί και ως ετήσιο σε ψυχρότερα κλίματα. Τα φύλλα του είναι μακρόστενα (έχουν σχήμα ταινίας), παρόμοια με άλλων αγρωστωδών. Έχουν πράσινο χρώμα, μερικές φορές με μία πορφυρή ή μπλε απόχρωση.

Τα φύλλα και οι βλαστοί του Λεμονόχορτου είναι βρώσιμα και έχουν χρήσεις στην κουζίνα, στη λαϊκή ιατρική (κυρίως της Ασίας), στην αρωματοποιία κ.α. 

Πολύ καλή επιλογή για καλλιέργεια από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.

Μπορεί να καλλιεργηθεί υπαίθρια ή σε μεγάλες – βαθιές γλάστρες.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΛΕΜΟΝΟΧΟΡΤΟΥ Ή LEMON GRASS (ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΙΝΔΙΩΝ)

Προέλευση ποικιλίας: γνωστό και ως Λεμονόχορτο των Ανατολικών Ινδιών, το lemon grass κατάγεται από τη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία. Πιο συγκεκριμένα, είναι εγγενές φυτό σε χώρες όπως η Ινδία, η Σρι Λάνκα, η Μιανμάρ (Βιρμανία) και η Ταϊλάνδη 

Καλλιεργείται από: έχει βαθιές ρίζες στην παραδοσιακή ιατρική και τη μαγειρική της νοτιοανατολικής Ασίας. Η εμπορική του καλλιέργεια, για την παραγωγή αιθέριου ελαίου, ξεκίνησε στην Ινδία πριν από περίπου 100 χρόνια. Τον 17ο αιώνα, υπάρχουν αναφορές για εξαγωγή αιθέριου ελαίου Λεμονόχορτου από τις Φιλιππίνες στην Ευρώπη, όπου χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή αρωμάτων. Το 1917, το φυτό εισήχθη στην Αϊτή και τις ΗΠΑ. Η εμπορική καλλιέργειά του στις ΗΠΑ (Φλόριντα) και την Αϊτή, ξεκίνησε το 1947. Σήμερα, καλλιεργείται σε πολλές τροπικές και υποτροπικές περιοχές του κόσμου όπως η Κίνα, η Γουατεμάλα, η Ινδονησία, το Μεξικό, η Μαδαγασκάρη, η Βραζιλία και η Δομινικανή Δημοκρατία. 

Οι δικές μας παρατηρήσεις: ένα εξωτικό – τροπικό φυτό, με υπέροχο άρωμα και εκλεπτυσμένη γεύση λεμονιού, χωρίς όμως την πικράδα της φλούδας του λεμονιού. Από τα φύλλα και τους βλαστούς, μετά από επεξεργασία, παραλαμβάνεται το αιθέριο έλαιο Lemon grass (Λεμονόχορτου), με πολλές χρήσεις στη βιομηχανία αρωμάτων και στη λαϊκή ιατρική. Στον δυτικό κόσμο, μέχρι πρόσφατα, ήταν γνωστό κυρίως για το άρωμα του και τις χρήσεις του αιθέριου ελαίου του. Τα τελευταία χρόνια, η χρήση του μεταφέρθηκε και στην κουζίνα, αρωματίζοντας πάρα πολλά πιάτα. Φυτό εύκολο στην καλλιέργεια του, με μικρές απαιτήσεις, που μπορεί να καλλιεργηθεί στον κήπο ή σε μία γλάστρα. Στη χώρα μας, η καλλιέργεια του είναι ετήσια, εκτός και εάν καλλιεργηθεί σε γλάστρα και τον χειμώνα μεταφερθεί σε εσωτερικό χώρο. Αξίζει να το καλλιεργήσετε και να το δοκιμάσετε σε διάφορες συνταγές. Παρακάτω, αναφέρουμε αρκετούς τρόπους προετοιμασίας και χρήσης του Λεμονόχορτου στην κουζίνα.

Πού μπορεί να καλλιεργηθεί στη χώρα μας: σε όλη την Ελλάδα, όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες για την ανάπτυξη του. Οι ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξη του είναι από τους  10°C έως τους 30°C, με ελάχιστη τους – 30°C και μέγιστη τους 40°C.

Ιδανική εποχή μεταφύτευσης; μέσα – τέλος της άνοιξης και αρχές του καλοκαιριού

Ύψος φυτού: 150 έως 200 εκατοστά

Χρώμα φύλλων: πράσινο, με μία πορφυρή – μπλε απόχρωση

Διάρκεια ζωής του φυτού: πολυετές, όταν οι συνθήκες του χειμώνα είναι πολύ ήπιες και οι θερμοκρασίες πάνω από τους 4 – 5°C. Στις υπόλοιπες περιοχές είναι ετήσια καλλιέργεια.

Γεύση – άρωμα: το κυρίαρχο άρωμα είναι αυτό του λεμονιού, που περιγράφεται ως έντονο, αναζωογονητικό και φρέσκο. Πέρα από το λεμόνι, μπορεί να διακρίνει κανείς και πιο σύνθετες αποχρώσεις, όπως νότες τζίντζερ ή και ένα ελαφρύ άρωμα τριαντάφυλλου. 

Βράβευση ποιότητας ποικιλίας:  –

Μεταφύτευση – συγκομιδή: για τη συγκομιδή των φύλλων χρειάζονται 90 – 120 ημέρες (ανάλογα με τις συνθήκες κατά την διάρκεια της καλλιέργειας)

Κατάλληλη για επαγγελματική καλλιέργεια; ΝΑΙ

Κατάλληλη για οικιακό λαχανόκηπο; ΝΑΙ

Απόδοση (παραγωγικότητα): πολύ παραγωγικό

Συσκευασία για ερασιτέχνες: δισκάκι των 8 φυτών

Συσκευασία για επαγγελματίες: 228 φυτών (κατόπιν συνεννόησης)

Πιστοποίηση βιολογικών φυτών – φορέας: ΔΗΩ

Έλεγχος φυτοϋγείας: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών

 

ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΑΣ

Οικογένεια: Poaceae

Επιστημονική ονομασία: Cymbopogon flexuosus 

Καταγωγή του Λεμονόχορτου: γνωστό και ως Λεμονόχορτο των Ανατολικών Ινδιών, το lemon grass έχει ως περιοχή καταγωγής του τη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία. Πιο συγκεκριμένα, είναι εγγενές φυτό σε χώρες όπως η Ινδία, η Σρι Λάνκα, η Μιανμάρ (Βιρμανία) και η Ταϊλάνδη

Άλλες ονομασίες: Λεμονόχορτο Ανατολικών Ινδιών, Λεμονόχορτο Ινδικό

Διεθνείς ονομασίες: Cochin grass, East Indian lemon grass, Malabar grass,  Inchippullu (ഇഞ്ചിപ്പുല്ല്), Elumichchaip pul (எலுமிச்சைப் புல்),  Kuel skey (ក្អាល់ស្កេយ), ตะไคร้, Sereh, සේර, Ostindisches Zitronengras, Malabargras, Citronnelle en herbe, Herbe de Malabar,  Hierba limón, 曲序香茅 (Qu xu xiang mao), 柠檬草 (Ning meng cao), Indisk Citrongræs, Palczatka pogięta

Απαιτήσεις του Λεμονόχορτου σε έδαφος: αναπτύσσεται καλύτερα σε πλούσια, πηλό-αμμώδη εδάφη. Προτιμά εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε οργανική ύλη, η οποία βελτιώνει τη δομή του και την ικανότητά του να συγκρατεί θρεπτικά συστατικά. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό είναι η καλή αποστράγγιση. Μπορεί να ανεχθεί και φτωχότερα εδάφη, αλλά δεν ανέχεται την περίσσεια υγρασία.

Το ιδανικό εύρος pH είναι το ελαφρώς όξινο προς ουδέτερο, περίπου από 6.0 έως 7.0. Το φυτό μπορεί να προσαρμοστεί σε ένα μεγαλύτερο εύρος τιμών pH, συμπεριλαμβανομένων ελαφρώς όξινων ή αλκαλικών εδαφών, αλλά η βέλτιστη ανάπτυξη επιτυγχάνεται στο προτεινόμενο εύρος. Τέλος, είναι μετρίως ευαίσθητο στην αλατότητα του εδάφους. Η υψηλή αλατότητα μπορεί να μειώσει την ανάπτυξη και την απόδοση του φυτού, καθώς και την παραγωγή αιθέριου ελαίου.

Λίπανση: καλό θα είναι, για να γίνει ολοκληρωμένη λίπανση, πριν από οποιαδήποτε ενέργεια σας να προχωρήσετε σε ανάλυση εδάφους. Είναι μία απλή και οικονομική μέθοδος. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας δώσουμε, όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε, ότι το Λεμονόχορτο είναι απαιτητικό φυτό στην επάρκεια Αζώτου και δευτερευόντως στο Κάλιο και τον Φωσφόρο. Επίσης, η επάρκεια Σίδηρου, Μαγγάνιου και Ψευδάργυρου έχει αποδειχτεί ότι βελτιώνει την ποιότητα των αιθέριων ελαίων του φυτού και την ανάπτυξη του. 

Αποστάσεις φύτευσης:  50 – 70 εκ. μεταξύ των φυτών πάνω στην γραμμή καλλιέργειας και 70 – 90 εκ. μεταξύ των γραμμών καλλιέργειας (η απόσταση του διαδρόμου μεταξύ των φυτών).

Καλλιέργεια του Λεμονόχορτου σε γλάστρες ή δοχεία: είναι εφικτή και ιδιαίτερα δημοφιλής, ειδικά σε περιοχές με ψυχρότερο κλίμα, καθώς επιτρέπει τη μεταφορά του φυτού σε εσωτερικούς χώρους κατά τους χειμερινούς μήνες. α) Οι γλάστρες ή τα δοχεία που θα καλλιεργήσετε το Λεμονόχορτο, πρέπει να έχουν βάθος τουλάχιστον 20 – 30 εκ. και η διάμετρος τους στο επάνω μέρος να είναι τουλάχιστον 30 εκ. Πρέπει να προσέξετε, ώστε οι οπές στράγγισης στη βάση τους να είναι καλά ανοιχτές ή να ανοίξετε και άλλες, ώστε το νερό του ποτίσματος να στραγγίζει καλά από το υπόστρωμα. β) Επιλέξτε βιολογικό υπόστρωμα για καλλιέργεια αρωματικών φυτών ή λουλουδιών. Αποφύγετε αυτά που έχουν σβόλους ή πέτρες, γιατί θα εμποδίσουν τον σχηματισμό των ριζών. Εάν έχετε δικό σας υπόστρωμα π.χ. από κομποστοποίηση και είναι καλά απολυμασμένο, κοσκινίστε το καλά και ”σπάστε” με τα χέρια σας τυχόν σβόλους, όταν το τοποθετήσετε στη γλάστρα. γ) Αφού γεμίσουμε τις γλάστρες μας με το υπόστρωμα, ανοίγουμε με το χέρι μας τρύπες για να φυτέψουμε τα φυτά του Λεμονόχορτου. Τοποθετούμε τα φυτά στο υπόστρωμα και τα σκεπάζουμε με προσοχή, ώστε η ρίζα του φυτού να είναι όλη μέσα στο υπόστρωμα. Ποτίζουμε ελαφρά γύρω από κάθε φυτό. Σε κάθε γλάστρα με διάμετρο 30 εκ. τοποθετούμε 1 – 2 φυτά. δ) Διατηρείστε το υπόστρωμα της γλάστρας σταθερά υγρό, με μικρές ποσότητες νερού καθ΄ όλη τη διάρκεια της καλλιέργειας. ζ) Το Λεμονόχορτο λατρεύει τον ήλιο. Τοποθετήστε τη γλάστρα σε σημείο που δέχεται άμεσα ηλιακό φως για τουλάχιστον 6-8 ώρες την ημέρα.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ: 1) Είναι φυτό που αγαπά την υγρασία. Ποτίζετε τακτικά, ώστε το χώμα να παραμένει συνεχώς υγρό, αλλά όχι υπερβολικά. Το υπερβολικό πότισμα μπορεί να προκαλέσει σήψη των ριζών. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, ίσως χρειάζεται καθημερινό πότισμα. 2) Επειδή είναι τροπικό φυτό, δεν αντέχει στον παγετό. Όταν η θερμοκρασία πέσει κάτω από 7°C, μεταφέρετε τη γλάστρα σε εσωτερικό χώρο, σε ένα φωτεινό σημείο. Μειώστε το πότισμα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. 3) Αν το φυτό μεγαλώσει πολύ για τη γλάστρα του, μεταφυτέψτε το σε μεγαλύτερη. Είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε μία ίσια γλάστρα (βαρελάκι) για να μην παγιδευτούν οι ρίζες του φυτού. 4) Πριν ποτίσετε, να ελέγχετε πάντα το χώμα βάζοντας το δάχτυλό σας 2 – 3 εκατοστά μέσα στη γλάστρα. Αν είναι στεγνό, τότε ήρθε η ώρα για πότισμα. Αγαπά το νερό, αλλά το υπερβολικό πότισμα είναι η πιο συχνή αιτία προβλημάτων. Οι ρίζες του σαπίζουν εύκολα σε χώμα που παραμένει υπερβολικά υγρό για πολλές ημέρες. Επίσης, μην αφήνετε το νερό να λιμνάζει στο πιατάκι κάτω από τη γλάστρα, καθώς αυτό οδηγεί σε σήψη των ριζών. 5) Όταν μεταφέρετε την γλάστρα σε εσωτερικό χώρο, βεβαιωθείτε ότι η θερμοκρασία του χώρου δεν πέφτει κάτω από τους 7°C. Η ιδανική θερμοκρασία για την ανάπτυξη του Λεμονόχορτου κυμαίνεται μεταξύ 20°C και 30°C. Επίσης, είναι απαραίτητο το φυτό να είναι σε άμεση επαφή με το ηλιακό φως. Ένας ηλιόλουστος χώρος, όπως ένα θερμοκήπιο ή ένας φωτεινός ηλιόλουστος χώρος, είναι ένα τέλειο μέρος. 

Ποτίσματα στο Λεμονόχορτο: η συχνότητα του ποτίσματος εξαρτάται από την εποχή και τις συνθήκες, αλλά ο βασικός κανόνας που πρέπει να ακολουθείτε είναι να διατηρείτε το χώμα συνεχώς υγρό, χωρίς όμως να είναι υπερβολικά μουλιασμένο.

Την άνοιξη και το φθινόπωρο (ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν), είναι πιθανό να ποτίζουμε κάθε 2 – 3 ημέρες. Το καλοκαίρι, κάθε 2 ημέρες και σε περιόδους καύσωνα είναι πιθανό και το καθημερινό πότισμα. Τον χειμώνα, τα ποτίσματα είναι πολύ αραιά και έχουν στόχο να διατηρήσουν μία μικρή ποσότητα υγρασίας στην ρίζα.

Η καλύτερη μέθοδος, είναι αυτή της σταγόνας (στάγδην άρδευση).

Άλλες εργασίες: α) βοτάνισμα ή σκάλισμα αγριόχορτων, β) έλεγχος για εχθρούς και ασθένειες

Πώς και πότε γίνεται η συγκομιδή του Λεμονόχορτου; 1) Πως συγκομίζουμε βλαστούς Lemon Grass; οι βλαστοί είναι έτοιμοι για συγκομιδή όταν φτάσουν σε ύψος περίπου 30 – 40 εκατοστά και έχουν πάχος τουλάχιστον 1,5 – 2 εκατοστά στη βάση τους. Ξεκινήστε με τους πιο ώριμους εξωτερικούς βλαστούς, καθώς η ανάπτυξη συνεχίζεται από το κέντρο του φυτού. Κόψτε τον βλαστό με ένα ψαλίδι, κοντά στη ρίζα, ακριβώς πάνω από το επίπεδο του εδάφους. Επίσης, μπορείτε να στρίψετε και να τραβήξετε τον βλαστό για να αποκοπεί. 1) Πως συγκομίζουμε φύλλα Lemon Grass; αναζητήστε τα πιο ώριμα, πράσινα φύλλα που βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά της συστάδας. Τα εσωτερικά φύλλα είναι συνήθως πιο τρυφερά και λιγότερο ώριμα. Με ένα κοφτερό ψαλίδι κήπου ή ένα μαχαίρι, κόψτε τα φύλλα που θέλετε. Τα φύλλα του Λεμονόχορτου, έχουν αιχμηρές άκρες που μπορεί να προκαλέσουν μικρά κοψίματα, οπότε καλό θα ήταν να φορέσετε γάντια κήπου. Είναι προτιμότερο να συγκομίζετε μόνο μερικά φύλλα κάθε φορά, ώστε να μην αποδυναμώσετε το φυτό.

Προετοιμασία πριν την κατανάλωση: 1) Βλαστοί: ξεπλύνετε καλά τον βλαστό, κάτω από τρεχούμενο νερό για να αφαιρέσετε τυχόν χώμα ή υπολείμματα. Κόψτε το σκληρό, ριζικό άκρο του βλαστού (περίπου 1 εκ.) και το επάνω, πράσινο, ινώδες μέρος (περίπου 2/3 του μήκους). Αφαιρέστε, με τα δάχτυλά σας, τα σκληρά και ινώδη εξωτερικά στρώματα του βλαστού (συνήθως 2-3),  μέχρι να αποκαλυφθεί το τρυφερό, λευκό εσωτερικό. Σπάστε τον βλαστό με ένα γουδοχέρι ή με την πίσω όψη ενός μαχαιριού, για να απελευθερώσετε τα αρωματικά του έλαια. Χρησιμοποιήστε τον βλαστό ολόκληρο και αφαιρέστε τον πριν το σερβίρισμα, όπως κάνετε με ένα φύλλο δάφνης. Σημείωση: Μην πετάξετε τα σκληρά εξωτερικά στρώματα και τα ανώτερα ινώδη μέρη των βλαστών. Μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για να αρωματίσετε ζωμούς, σούπες ή ακόμα και για να φτιάξετε ένα δυνατό αφέψημα. 2) Φύλλα: Ξεπλύνετε καλά τα φύλλα και κόψτε τα σε κομμάτια των 5 – 10 εκατοστών. Θρυμματίστε τα σε ένα γουδοχέρι ή με τα χέρια σας, για να απελευθερώσουν περισσότερα έλαια και εντονότερο άρωμα. Είναι έτοιμα για χρήση όπως εσείς επιθυμείτε.

Διατήρηση και αποθήκευση: εάν θέλετε να συντηρήσετε τα φύλλα του Λεμονόχορτου για λίγες ημέρες, μπορείτε να κάνετε το έξης: μετά τον καθαρισμό και το στέγνωμα των φύλλων του Λεμονόχορτου, τα τυλίγουμε σαν πάπυρο, σε μία υγρή χαρτοπετσέτα ή χαρτί κουζίνας και τα τοποθετούμε σε μία σακούλα ή σε ένα δοχείο που δεν κλείνει αεροστεγώς. Σε αυτές τις συνθήκες μπορούν να διατηρηθούν για 10 – 14 ημέρες. Επίσης, μπορείτε να βάλετε τα φύλλα όρθια σε ένα δοχείο με νερό και να το τοποθετήσετε στην πόρτα του ψυγείου σας. Συγκεκριμένα, η μία επιφάνεια τους να είναι μέσα στο νερό. Κάθε 2 – 3 ημέρες, καλό θα είναι να αλλάζετε το νερό με καινούργιο. Έτσι, μπορούν να διατηρηθούν για 6 – 7 ημέρες. Κατά τη διάρκεια της συντήρησης στο ψυγείο, η υπερβολική υγρασία μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία μούχλας και τα φύλλα να χάσουν το έντονο πράσινο χρώμα τους και μέρος της γεύσης και του αρώματος τους, εάν είναι ψιλοκομμένα.

Ένας άλλος τρόπος διατήρησης των φύλλων Λεμονόχορτου, είναι η αποξήρανση τους. Η διαδικασία είναι απλή. Απλώστε τα φύλλα σε μία επίπεδη επιφάνεια, όπως μία σχάρα ή ένα πανί, σε ξηρό μέρος με καλό αερισμό, μακριά από τον ήλιο, μέχρι να στεγνώσουν εντελώς. Όταν είναι εντελώς στεγνά, αποθηκεύστε τα σε ένα αεροστεγές γυάλινο βάζο, σε δροσερό και σκοτεινό μέρος. Με αυτή την μέθοδο, μπορούν να διατηρηθούν έως και 6 μήνες. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι, η διαδικασία αποξήρανσης προκαλεί σημαντική απώλεια των πτητικών ελαίων που δίνουν το χαρακτηριστικό άρωμα. Το αποξηραμένο Λεμονόχορτο έχει πιο ”ξυλώδη” και λιγότερο έντονη γεύση από το φρέσκο.

Για να καταψύξετε τα φύλλα του Λεμονόχορτου και να διατηρήσετε το άρωμά τους για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακολουθήστε αυτά τα βήματα: πρέπει να πλύνετε τα φύλλα κάτω από κρύο νερό για να αφαιρέσετε τυχόν χώμα. Σκουπίστε τα καλά με μία πετσέτα, για να απομακρύνετε την περιττή υγρασία. Κόψτε τα φύλλα σε μικρά κομμάτια. Τα φύλλα είναι αιχμηρά, γι’ αυτό καλύτερα να χρησιμοποιήσετε γάντια προκειμένου να  προστατεύσετε τα χέρια σας. Τέλος, τοποθετήστε τα κομμένα φύλλα σε μία αεροστεγή σακούλα ή σε δοχείο της κατάψυξης, πιέστε για να βγει ο αέρας και σφραγίστε καλά. Με αυτήν τη μέθοδο, τα φύλλα  μπορούν να διατηρηθούν φρέσκα για τουλάχιστον 6 μήνες.

Προσβολές από έντομα – ζώα: Τετράνυχος, πιθανή προσβολή από την Πιερίδα του Αραβόσιτου

Προσβολές από μύκητες – βακτήρια: Σκωρίαση, Ωίδιο, Σηψηριζίες (πιθανή προσβολή από, Ριζοκτόνια, Φυτόφθορα, Πύθιο)

Προσβολές από ιώσεις: –

 

ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΕΜΟΝΟΧΟΡΤΟΥ Ή LEMON GRASS 

Τα φύλλα και οι βλαστοί του Λεμονόχορτου έχουν ποικίλες χρήσεις στη βιομηχανία, τη μαγειρική και την ιατρική.

Πως χρησιμοποιούμε τους βλαστούς του Λεμονόχορτου: οι βλαστοί είναι το πιο αρωματικό και γευστικό μέρος του φυτού. Η γεύση τους περιγράφεται ως ελαφριά, δροσιστική, ως γεύση λεμονιού, χωρίς όμως την έντονη οξύτητα και την πικράδα της φλούδας του λεμονιού. Η χαρακτηριστική γεύση του Λεμονόχορτου προέρχεται από την ουσία Κιτράλη, η οποία βρίσκεται σε υψηλή συγκέντρωση στα αιθέρια έλαια του. Πρόκειται για ένα άρωμα που θυμίζει έντονα φρέσκο ξύσμα λεμονιού, αλλά με πιο απαλό και φρουτώδες τελείωμα. Επίσης, μερικοί υποστηρίζουν ότι δίνει μία ελαφριά πικάντικη νότα, που θυμίζει πιπερόριζα ή ότι αφήνει μία δροσερή αίσθηση που θυμίζει μέντα. Το Λεμονόχορτο προσφέρει μία ισορροπία μεταξύ πικρού και γλυκού, γεγονός που το καθιστά ιδανικό για τη δημιουργία μίας αίσθησης φρεσκάδας σε ένα ευρύ φάσμα πιάτων, από σούπες μέχρι μαρινάδες. 

Οι βλαστοί του Λεμονόχορτου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μαγειρική με 2 τρόπους. Ο πρώτος είναι η προσθήκη αρώματος στο φαγητό και ο δεύτερος είναι η κατανάλωση του εσωτερικού του βλαστού. 1) Εάν θέλετε απλώς να προσθέσετε το άρωμα και στη συνέχεια να αφαιρέσετε τον βλαστό, ακολουθήστε αυτά τα βήματα: Αφαιρέστε τις σκληρές, εξωτερικές στρώσεις του βλαστού. Συνήθως, αρκεί να αφαιρέσετε 1-2 στρώσεις. Χρησιμοποιήστε ένα γουδί, ένα γουδοχέρι ή τη φαρδιά πλευρά ενός μαχαιριού για να συνθλίψετε το κάτω μέρος του βλαστού. Αυτό απελευθερώνει τα αρωματικά έλαια. Προσθέστε τον βλαστό, ολόκληρο ή κομμένο σε μεγάλα κομμάτια, στο υγρό (σούπα, ζωμό, κάρυ). Αφαιρέστε τους βλαστούς πριν το σερβίρισμα, καθώς δεν είναι βρώσιμοι. 2) Εάν το Λεμονόχορτο πρόκειται να καταναλωθεί, χρησιμοποιήστε μόνο το τρυφερό, εσωτερικό μέρος: Αφαιρέστε όλες τις στρώσεις του βλαστού, μέχρι να εμφανιστεί το εσωτερικό μαλακό τους μέρος, που βρίσκεται στο κέντρο τους. Με το που φανεί το μαλακό μέρος του βλαστού, κόψτε το σε μικρά κομμάτια και χρησιμοποιήστε ένα γουδί για να το κάνετε ”πουρέ” και έπειτα προσθέστε το σε μαρινάδες για κρέατα, ψάρια ή θαλασσινά κ.α.

Από τους βλαστούς εξάγεται αιθέριο έλαιο υψηλής ποιότητας, το οποίο χρησιμοποιείται σε μεγάλη κλίμακα στη βιομηχανία. Έχει υψηλή συγκέντρωση κιτράλης, η οποία το καθιστά ιδανικό για χρήση σε σαπούνια, αρώματα, απολυμαντικά και άλλα καλλυντικά. Επίσης, έχει χρήση στην αρωματοποιία, την αρωματοθεραπεία, στην παραγωγή φυσικών εντομοαπωθητικών προϊόντων(απωθεί κουνούπια κ.α.) και φυσικών απολυμαντικών χώρου, λόγω της αντιμικροβιακής του δράσης.

Πως χρησιμοποιούμε τα φύλλα του Λεμονόχορτου: η κύρια χρήση είναι το αφέψημα (τσάι) Λεμονόχορτου, γιατί θεωρείται ότι βοηθά στην πέψη, μειώνει τον πυρετό και καταπραΰνει τους πονοκεφάλους. Επίσης, διαθέτει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και διουρητικές ιδιότητες. Στη μαγειρική, έχουν κυρίως χρήση οι βλαστοί, όμως και τα φύλλα μπορούν να προστεθούν σε ζωμούς, σούπες, κάρυ ή σάλτσες, δεμένα σε ένα ματσάκι για να δώσουν ένα διακριτικό άρωμα. Αφαιρούνται πριν το σερβίρισμα.