Καρπούζι Melona της Βαλένθια (8 ΦΥΤΑ)

Βιολογικά φυτά, παραδοσιακής ποικιλίας καρπουζιού.

Ανήκει στα καρπούζια κειμήλια, δηλαδή είναι μια παλιά ποικιλία που έχει διατηρηθεί, από γενιά σε γενιά μέσω ανοιχτής επικονίασης, χωρίς γενετική τροποποίηση ή υβριδισμό. Η ποικιλία Melona, επιλέχθηκε φυσικά (επί αιώνες), από τους αγρότες της Βαλένθια, για την αντοχή της στις τοπικές συνθήκες και τη μοναδική της γεύση. Η διάσωση της ποικιλίας μέχρι και σήμερα, οφείλεται σε μεμονωμένους καλλιεργητές που διατήρησαν τους σπόρους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Santiago Molines, από το Αλικάντε, ο οποίος έλαβε τους σπόρους από έναν 80χρονο αγρότη όταν ο ίδιος ήταν παιδί, εξασφαλίζοντας τη συνέχεια της ποικιλίας.

Φυτό έρπουσας ανάπτυξης, με μεγάλα πράσινα φύλλα, μέτρια παραγωγικό. Διαθέτει μια ισχυρή κεντρική ρίζα, που μπορεί να φτάσει σε μεγάλο βάθος, γεγονός που την καθιστά ιδιαίτερα ανθεκτική στην ξηρασία, καθώς μπορεί να αντλεί υγρασία από βαθύτερα στρώματα του εδάφους.

Σχηματίζει καρπούς μακρόστενους – ελλειπτικούς, μεσαίου ή μεγάλου βάρους. Το μέγεθος του καρπού, είναι συνάρτηση του εάν η καλλιέργεια είναι ξηρική ή ποτιστική. Σε ξηρική, ο καρπός φτάνει τα 4 – 6 κιλά. Σε ποτιστική, το βάρος μπορεί να ξεπεράσει και τα 15 κιλά. Για να επιτευχθεί το μέγιστο βάρος (άνω των 12 κιλών), οι καλλιεργητές συχνά κρατούν μόνο 1-2 καρπούς ανά φυτό.

Η υφή της σάρκας, είναι ιδιαίτερα τραγανή και σκληρή. Παρά την τραγανή της υφή, είναι εξαιρετικά χυμώδης, προσφέροντας μεγάλη αίσθηση δροσιάς. Θεωρείται μία από τις πιο γλυκές παραδοσιακές ποικιλίες. Έχει πολύ υψηλή συγκέντρωση σακχάρων (υψηλούς βαθμούς Brix). Το μειονέκτημα της (εάν είναι μειονέκτημα), είναι ότι έχει αρκετούς σπόρους…

Το λευκό στρώμα ανάμεσα στη φλούδα και την κόκκινη σάρκα, είναι αρκετά παχύ και παραδοσιακά χρησιμοποιείται στη Βαλένθια για την παρασκευή γλυκών (γλυκά του κουταλιού).

Κατάλληλη ποικιλία για ερασιτέχνες κηπουρούς.

Μπορεί να καλλιεργηθεί υπάιθρια.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΙΚΙΛΙΑΣ ΚΑΡΠΟΥΖΙΟΥ MELONA ΤΗΣ ΒΑΛΕΝΘΙΑ 

Χώρα προέλευσης ποικιλίας: Ισπανία, Βαλένθια

Καλλιεργείται από: άγνωστο

Οι δικές μας παρατηρήσεις: πολύ σπάνια ποικιλία καρπουζιού, από την Ισπανία, συγκεκριμένα από την περιοχή της Βαλένθια. Φημισμένη για την γλυκάδα των καρπών της και την αρκετά μεγάλη αντοχή σε ξερικές συνθήκες καλλιέργειας !!!

Πού μπορεί να καλλιεργηθεί στη χώρα μας: σε όλη την Ελλάδα, όταν οι τοπικές συνθήκες, είναι κατάλληλες για την καλλιέργεια του καρπουζιού.

Βάρος καρπού: 4 – 6 κιλά, σε ξηρική καλλιέργεια. Σε ποτίστικη, με την ανάλογη φροντίδα και γνώση, ένας καρπός μπορεί να φτάσει το βάρος των 15 – 18 κιλών

Χρώμα φλούδας: υπάρχουν 2 βασικές παραλλαγές. Η μια έχει χρώμα φλούδας σκούρο πράσινο και είναι γνωστή ως μαύρη και η δεύτερη είναι κλασσικά ριγωτή (σκούρο πράσινο με ανοιχτόχρωμες ρίγες, κατά μήκος του καρπού)

Χρώμα σάρκας: ροζ – έντονο κόκκινο

Σχήμα καρπού: μακρόστενο – ελλειπτικό

Διάρκεια ζωής του φυτού: ετήσιο

Γεύση: έντονα γλυκιά, δροσερή

Βράβευση ποιότητας ποικιλίας:  –

Μεταφύτευση – συγκομιδή: 80 – 90 ημέρες (σε ιδανικές συνθήκες)

Κατάλληλη για επαγγελματική καλλιέργεια; ΟΧΙ

Κατάλληλη για οικιακό λαχανόκηπο; ΝΑΙ

Απόδοση (παραγωγικότητα): μέτρια παραγωγική (1 – 2 καρποί σε ξηρική καλλιέργεια, έως 4 – 5 σε ποτιστική και τις ανάλογες φροντίδες)

Συσκευασία για ερασιτέχνες: δισκάκι των 8 φυτών

Συσκευασία για επαγγελματίες: δίσκος 77 – 150 φυτών (κατόπιν συνεννόησης)

Πιστοποίηση βιολογικών φυτών – φορέας: ΔΗΩ

Έλεγχος φυτοϋγείας: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών

 

ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΑΣ

Οικογένεια: Cucurbitaceae

Επιστημονική ονομασία: Citrullus lanatus

Καταγωγή καρπουζιού: ιθαγενές της Κεντρικής και Νότιας Αφρικής

Άλλες ονομασίες: Υδροπέπων, Πατίχα

Διεθνείς ονομασίες: Watermelon, Cocomero, Sandia, Wassermelone, Pastegue, Anguria, Semangka, Aрбуз, بطيخ, Karpuz, Melancia, кавун.

Απαιτήσεις του καρπουζιού σε κλίμα: φυτό της θερμής εποχής. Είναι πολύ ευπαθές στις χαμηλές θερμοκρασίες. Απαιτεί θερμοκρασίες πάνω από τους 21 °C. Άριστες θερμοκρασίες ημέρας είναι αυτές κοντά στους 30 °C και νύχτας, στους 20 °C.

Απαιτήσεις του καρπουζιού σε έδαφος: σε γόνιμα, καλά αεριζόμενα, ελαφριά ή μέσης σύστασης εδάφη, που στραγγίζουν καλά.  Ιδανικό PH: 5.5 – 6.5.

Λίπανση: καλό θα είναι, για να γίνει ολοκληρωμένη λίπανση, πριν από οποιαδήποτε ενέργεια σας, να προχωρήσετε σε ανάλυση εδάφους. Είναι μια απλή και οικονομική μέθοδος. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας δώσουμε όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Ενδεικτικά αναφέρουμε, ότι η καρπουζιά είναι απαιτητικό φυτό σε άζωτο, φώσφορο και κάλιο.

Αποστάσεις φύτευσης: 60 – 80 εκ. πάνω στη γραμμή (φυτό από φυτό) και 150 – 220 εκ. μεταξύ των γραμμών καλλιέργειας.

Καλλιέργεια σε γλάστρες ή δοχεία: ΟΧΙ

Ποτίσματα στο καρπούζι: το καρπούζι είναι μια απαιτητική καλλιέργεια στο νερό. Τα μεγάλα φύλλα του φυτού και ο μεγάλος καρπός που σχηματίζει, έχουν ανάγκη συχνών ποτισμάτων. Η έλλειψη του νερού στρεσάρει τα φυτά, οπότε, αυτά είναι ευπαθή σε εχθρούς και ασθένειες. Απαιτούν συχνά ποτίσματα, τα οποία αλλάζουν ανάλογα την εποχή και τις θερμοκρασίες. Έτσι, την άνοιξη τα ποτίζουμε κάθε 3 – 4 ημέρες και το καλοκαίρι κάθε 1 -2 ημέρες. Σε εποχές με καύσωνες, μπορεί να χρειαστούν και δύο ποτίσματα μέσα στην ίδια ημέρα (πρωί – βράδυ).

Δεν ποτίζουμε ποτέ με μεγάλες ποσότητες και το νερό δεν θέλουμε να “λιμνάζει” γύρω από τα φυτά.

Η καλύτερη μέθοδος άρδευσης είναι αυτή της σταγόνας.

Εξαίρεση στον κανόνα, αποτελούν οι ξερικές καλλιέργειες, οι οποίες μπορούν να αναπτυχθούν με ελάχιστα ποτίσματα. Φυσικά, η παραγωγικότητα τους είναι μικρότερη από αυτή των ποτιστικών ποικιλιών.

Άλλες εργασίες: βοτάνισμα ή σκάλισμα αγριόχορτων, έλεγχος για εχθρούς και ασθένειες. 

Πώς και πότε γίνεται η συγκομιδή του καρπουζιού; η συγκομιδή των καρπών γίνεται σε διάφορα στάδια, γιατί οι καρποί δεν μεγαλώνουν ταυτόχρονα, όλοι μαζί. Κάθε ποικιλία έχει τους δικούς της χρόνους, από τη μεταφύτευση έως και τη συγκομιδή. Π.χ. το καρπούζι Sugar baby, απαιτεί 80 ημέρες από τη μεταφύτευση έως και τη συγκομιδή. Οπότε, εάν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, σε 80 ημέρες θα συγκομίσουμε τους πρώτους καρπούς και η συγκομιδή θα συνεχιστεί, όσο υπάρχει η καλλιέργεια.

Για να υπολογίσετε το σωστό χρόνο μεταφύτευσης – συγκομιδής της ποικιλίας που επιλέξατε, ανατρέξτε παραπάνω, στην ενότητα “Μεταφύτευση – συγκομιδή”.

Πότε όμως, είναι κατάλληλοι οι καρποί του καρπουζιού για συγκομιδή; α) γνωρίζουμε το χρόνο μεταφύτευσης – συγκομιδής που απαιτεί μια ποικιλία (π.χ. 80 – 90 ημέρες). Όταν συμπληρωθεί αυτό το χρονικό διάστημα, μπορούμε να κάνουμε έναν πρώτο έλεγχο ωριμότητας των καρπών. β) όταν αποσπάται εύκολα ο ποδίσκος από τον καρπό. Δηλαδή, όταν ο καρπός με μια κίνηση ξεκολλάει από το βλαστό, είναι ένα πιθανό σημάδι ωριμότητας. γ) όταν το σημείο που ακουμπάει ο καρπός του καρπουζιού στο έδαφος, από λευκό ή ελαφρύ πράσινο, αλλάξει σε κίτρινο. δ) όταν ξεραθεί το φυλλαράκι (έλικας), που βρίσκεται λίγο πάνω από το σημείο επαφής του καρπού, με το βλαστό. ε) χτύπημα στον καρπό. Όταν ο ήχος είναι βαρύς και όχι μεταλλικός, τότε είναι σημάδι ωριμότητας.

Όλα τα παραπάνω είναι εμπειρικές τεχνικές και δεν είναι πάντα αποτελεσματικές. Η εμπειρία είναι η καλύτερη μέθοδος, για να γνωρίζουμε πότε είναι η κατάλληλη στιγμή συγκομιδής του καρπουζιού. Σε επαγγελματικές καλλιέργειες, ο έλεγχος ωριμότητας γίνεται με τη βοήθεια ενός οργάνου (διαθλασίμετρο), που μετράει τα επίπεδα φρουκτόζης, σακχαρόζης και γλυκόζης του καρπού της καρπουζιάς.

Η συγκομιδή του καρπουζιού γίνεται με το χέρι. Συνήθως, απογευματινές ώρες. Κόβουμε τον καρπό με ένα ψαλίδι, με κλαδί (μίσχο) μήκους 3 – 5 εκ..

Διατήρηση και αποθήκευση: τοποθετήστε τον καρπό ολόκληρο σε θερμοκρασία δωματίου, μακριά από το άμεσο ηλιακό φως. Με αυτόν τον τρόπο, η διατήρηση του είναι για 1 – 2 εβδομάδες.

Όταν κόβουμε το καρπούζι, αυτό που θα τοποθετηθεί στο ψυγείο, πρέπει να σκεπαστεί με μια μεμβράνη τροφίμων καλά και προσεχτικά, για να μην μαζέψει η σάρκα οσμές από άλλα τρόφιμα. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να διατηρηθεί για 5 ημέρες στη συντήρηση του ψυγείου σας.

Προσβολές από έντομα: Αφίδες ή Ψείρες, Τετράνυχος, Αλευρώδεις, Καραφατμέ, Υλέμια.

Προσβολές από μύκητες – βακτήρια: Περονόσπορος, Ωίδιο, Βοτρύτης, Ανθράκωση, Βακτηριακή μάρανση.

Προσβολές από ιώσεις: Μωσαϊκό της αγγουριάς, Μωσαϊκό της καρπουζιάς, Μωσαϊκό της κολοκυθιάς.

 

ΘΡΕΠΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥΖΙΟΥ

Είναι πλούσιο στην ουσία λυκοπένιο. Το λυκοπένιο, είναι υπεύθυνο για το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του καρπουζιού. Όσο πιο ώριμο είναι μάλιστα ένα καρπούζι, τόσο μεγαλύτερη η συγκέντρωσή του σε λυκοπένιο. Μελέτες δείχνουν, ότι η αυξημένη πρόσληψη λυκοπενίου, έχει συσχετιστεί με την καλή λειτουργία της καρδιάς και την πρόληψη έναντι διαφόρων μορφών καρκίνου.

Το καρπούζι είναι πολύ καλή πηγή βιταμίνης Α και περιέχει τις βιταμίνες Β6, Β1 και C. Επίσης, είναι καλή πηγή καλίου, που είναι καλό για τα κύτταρα, τα σωματικά υγρά και τέλος, παίζει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης.

Ένα φλιτζάνι καρπούζι έχει 46 θερμίδες!!! Βοηθάει και στην ενυδάτωση του οργανισμού, καθώς αποτελείται από νερό, σε ποσοστό 92% .

Βρώσιμο μέρος του φυτού: ώριμος καρπός

Χρήσεις: δροσερή σαλάτα, μόνο του ή με άλλα καλοκαιρινά λαχανικά. Ακόμα, με τη γλυκιά του σάρκα, μπορείτε να φτιάξετε χυμούς, κοκτέιλ και γλυκά του κουταλιού.

Στη Ρωσία, με τη σάρκα του καρπουζιού, φτιάχνουν ένα είδος μπύρας.