Ξυλάγγουρο του Αμπρούτσο (8 ΦΥΤΑ)

Παραδοσιακή ποικιλία ξυλάγγουρου, ανοιχτής επικονίασης.

Η ποικιλία αυτή καλλιεργείται πάρα πολλά χρόνια, στην περιοχή του Αμπρούτσο, στη Νότια Ιταλία. Καλλιεργείται κυρίως στην επαρχία Κιέτι (Chieti). Στην τοπική διάλεκτο, το λένε la turtarelle.

Καρπός μακρόστενος, ραβδωτός, με ανοιχτή πράσινη φλούδα και λευκή σάρκα.

Ο καρπός πρέπει να συγκομίζεται, όταν είναι σε μέγεθος 40 εκ., (μεγαλώνει ακόμα περισσότερο). Τότε είναι στην καλύτερη κατάσταση για χρήση. Έχει πιο σφιχτή σάρκα από τα αγγούρια και ελαφρώς πιο γλυκιά γεύση.

Το ξυλάγγουρο στην χώρα μας, το λένε και κλωσσούδι. Δηλαδή αυτό που ”κλωσάει” τους καρπούς, οι οποίοι ξαφνικά προβάλουν μέσα από το φυτό.

Το ξυλάγγουρο, αντζούρι ή κλωσσούδι. όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα, είναι διεθνώς γνωστό ως Αρμένικο αγγούρι και είναι ένα πολύ φημισμένο λαχανικό κυρίως στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Είναι μια ποικιλία πεπονιού και ανήκει στην οικογένεια των Κολοκυνθοειδών. Ο καρπός συγκομίζεται, όταν είναι ακόμα ανώριμος και τρώγεται ωμός, με τον ίδιο τρόπο όπως το αγγούρι.

Είναι ένα χαρακτηριστικό λαχανικό, της μεσογειακής διατροφής και τρώγεται ωμό, ​​την καλοκαιρινή περίοδο. Μπορεί επίσης να καταναλωθεί, χωρίς να αφαιρέσετε τη φλούδα. Είναι πολύ νόστιμο, δοκιμάστε το, μόνο του, με την προσθήκη μιας πρέζας αλατιού ή με ξύδι και λάδι. Ταιριάζει με τομάτα, σκόρδο, κρεμμύδι, ρίγανη, αλμυρά τυριά, σέλινο  και πράσινη πιπεριά.

Στο Αμπρούτσο, το ψιλοκόβουν σε σαλάτες με τομάτα, κρεμμύδι, ρίγανη και ελαιόλαδο.

Είναι πιο εύπεπτο από τα κλασικά αγγούρια, λόγω της απουσίας κουκουρβιτακίνης. Έχει πολύ λίγες θερμίδες και λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε νερό, είναι πολύ δροσερό και αφήνει μια αίσθηση φρεσκάδας στον ουρανίσκο.

Πολύ παραγωγική ποικιλία. Μετά από περίπου 40 ημέρες από τη μεταφύτευση, δίνει τους πρώτους καρπούς και η παραγωγικότητα, συνεχίζεται για μεγάλο διάστημα. Εάν οι συνθήκες είναι ιδανικές, μπορείτε να συγκομίζετε σχεδόν καθημερινά καρπούς.

Ξηροθερμικό φυτό. Μεγάλη αντοχή στην έλλειψη νερού και σε συνθήκες στρες, που οφείλονται σε υψηλές θερμοκρασίες.

Ιδανική ποικιλία για υπαίθρια και θερμοκηπιακή καλλιέργεια.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΙΚΙΛΙΑΣ – ΞΥΛΑΓΓΟΥΡΟ ΤΟΥ ΑΜΠΡΟΥΤΣΟ

Οικογένεια: Cucurbitaceae

Επιστημονική ονομασία: Cucumis melo var. flexuosus

Άλλες ονομασίες: Αντζούρι, Ατζούρι, Αρμένικο αγγούρι

Διεθνείς ονομασίες: Armenian cucumber, Yard-long cucumber, Snake cucumber, Snake melon, Chanbar, Tirozî, Gutah, Tortarello, Carosello, Τortarello Αbruzzo, Tortarello Abruzzese

Μήκος καρπού:  40 εκ. (είναι το ιδανικό μέγεθος για κατανάλωση)

Χρώμα καρπού: ανοιχτό πράσινο

Σχήμα καρπού: μακρόστενος

Μεταφύτευση – συγκομιδή: 60 – 75 ημέρες

Ιδανικό ph εδάφους: 6,0 – 7,0

Χρώμα λουλουδιών: κίτρινο

Κύκλος ζωής: ετήσιος

Για επαγγελματίες αγρότες: ΝΑΙ

Για ερασιτέχνες κηπουρούς: ΝΑΙ

Συσκευασία για ερασιτέχνες: δισκάκι των 8 φυτών

Πιστοποίηση βιολογικών φυτών – Φορέας: ΔΗΩ

Έλεγχος φυτοϋγείας: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών

Καλλιέργεια σε γλάστρα: ΝΑΙ (σε γλάστρες μεγάλου μεγέθους, με πλούσιο βιολογικό υπόστρωμα, που να στραγγίζει καλά).

Παραγωγικότητα: πολύ παραγωγική

Χρήσεις: τρώγεται ωμό, με την προσθήκη μιας πρέζας αλατιού ή με ξύδι και λάδι. Ταιριάζει με τομάτα, σκόρδο, κρεμμύδι, ρίγανη, αλμυρά τυριά, σέλινο  και πράσινη πιπεριά.

Εποχή μεταφύτευσης : μέσα – τέλος άνοιξης, αρχές καλοκαιριού (αναλόγως το υψόμετρο και τη γεωγραφική θέση).

Αποστάσεις φύτευσης: 30 – 40 εκ. στην γραμμή και 80 – 100 εκ. μεταξύ των γραμμών.

Καλλιέργεια: υπαίθρια και θερμοκηπιακή.

 

ΘΡΕΠΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΚΙΛΙΑΣ – ΞΥΛΑΓΓΟΥΡΟ ΤΟΥ ΑΜΠΡΟΥΤΣΟ

Το Ξυλάγγουρο είναι καρπός με πολύ λίγες θερμίδες (15-16 kcal/100g) και χαμηλά λιπαρά (0.1 – 0.3g/100g).

Έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό και φυτικές ίνες, γεγονός που το κάνει ιδανικό τρόφιμο για απώλεια βάρους ή για μία ισορροπημένη διατροφή. Συνεπώς, είναι ιδανικό για την ενυδάτωση του οργανισμού.

Οι φυτικές ίνες που περιέχει βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Όταν καταναλώνεται με τη φλούδα, βοηθάει  στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου.

Περιέχει βιταμίνες και μέταλλα που βοηθούν στην ενίσχυση του πεπτικού συστήματος και αντιοξειδωτικές ουσίες που προστατεύουν τα κύτταρα του οργανισμού από την οξείδωση.