Αμπελοφάσουλο αναρριχώμενο – Metro Sant’Anna (ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΠΟΡΟΣ)

Βιολογικοί σπόροι παραδοσιακής ποικιλίας, αναρριχώμενου αμπελοφάσουλου.

Προέλευση από την Ιταλία. Πολύ παλιά ποικιλία Αμπελοφάσουλου, που καλλιεργήθηκε αρχικά στην περιοχή της Τοσκάνης. Η καλλιέργεια της σήμερα, έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Είναι γνωστή και με την ονομασία, Fagiolo di Sant’Anna.

Φυτό αναρριχώμενο, εύρωστο, που μπορεί να φτάσει τα 3 μέτρα σε ύψος. Τα φύλλα, έχουν ωοειδές έως λογχοειδές σχήμα με μυτερή άκρη και μεγάλο μέγεθος. Το χρώμα τους είναι βαθύ πράσινο.

Σχηματίζει πολύ μεγάλους λοβούς, μήκους έως 70 εκατοστών !!! Το ιδανικό πάχος τους (στην συγκομιδή), πρέπει να είναι σαν αυτό ενός μολυβιού. Το χρώμα τους είναι ανοιχτό πράσινο και το σχήμα τους κυλινδρικό.

Η υφή τους είνα συμπαγής, σφιχτή και ”κρατάει” στο στόμα, κατά την μάσηση. Η γεύση είναι έντονη και γλυκιά, με μια επίγευση που θυμίζει αυτήν του τρυφερού σπαραγγιού και ξηρών καρπών. 

Ιδανική για καλλιέργεια από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.

Καλλιέργεια υπαίθρια και σε μεγάλη – βαθιά γλάστρα.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΙΚΙΛΙΑΣ ΑΜΠΕΛΟΦΑΣΟΥΛΟ METRO SANT’ ANNA 

Χώρα προέλευσης ποικιλίας: Ιταλία, Τοσκάνη (πιθανή περιοχή)

Καλλιεργείται από: μεσα 17ου αιώνα (ήρθε στην μεσόγειο, από την Ασία)

Οι δικές μας παρατηρήσεις: κλασσική ποικιλία αμπελοφάσουλου, με αρκετά χρόνια καλλιέργειας και στην χώρα μας. Αυτό σημαίνει ότι έχει εγκλιματιστεί στην χώρα μας και στις συνθήκες που επικρατούν. Φυτό πολύ παραγωγικό, σχηματίζει μεγάλους λεπτούς λοβούς, νόστιμους, ιδανικούς για σαλάτες ή για μαγείρεμα όπως τα φασολάκια. Για επαγγελματική και ερασιτεχνική καλλιέργεια.

Που μπορεί να καλλιεργηθεί στην χώρα μας: σε όλη την Ελλάδα, όταν οι συνθήκες περιβάλλοντος και εδάφους είναι κατάλληλες (βλέπε παρακάτω).

Ιδανική εποχή καλλιέργειας: στην Ελλάδα η καλλιέργεια του αμπελοφάσουλου είναι κυρίως καλοκαιρινή, με ολοκλήρωση της το φθινόπωρο. Η σπορά μπορεί να ξεκινήσει τέλος της άνοιξης, μέχρι και τις αρχές καλοκαιριού.

Ύψος φυτού: 2 – 3 μέτρα (σε γόνιμα κτήματα και σε ιδανικές συνθήκες το φυτό μπορεί να φτάσει και τα 4 μέτρα)

Βράβευση ποιότητας ποικιλίας: –

Σπορά – συγκομιδή: 60 – 75 ημέρες (ανάλογα με την εποχή καλλιέργειας και τις τοπικές συνθήκες)

Μπορεί να καλλιεργηθεί σε γλάστρα ή μεγάλο δοχείο; ΝΑΙ, υπό προϋποθέσεις

Κατάλληλη για επαγγελματική καλλιέργεια; ΝΑΙ

Κατάλληλη για οικιακό λαχανόκηπο; ΝΑΙ

Απόδοση (παραγωγικότητα): πολύ παραγωγική

Πιστοποίηση βιολογικών σπόρων – φορέας: CCPB – 1

Πιστοποίηση ανασυσκευασίας βιολογικών σπόρων – φορέας: ΔΗΩ

Άδεια συσκευασίας και διακίνησης σπόρων: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών

 

ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΠΟΡΑΣ ΣΤO ΑΜΠΕΛΟΦΑΣΟΥΛΟ 

Επίπεδο δυσκολίας φυτρώματος (από 1 – 3): 1 (εύκολο)

Αριθμός σπόρων/γρ: 7 – 10 (εξαρτάται από το μέγεθος της κάθε ποικιλίας και από την χρονιά καλλιέργειας)

Απαιτείται μούλιασμα των σπόρων; ΝΑΙ. Τοποθετούμε τους σπόρους σε χλιαρό νερό, για 12 έως το πολύ 18 ώρες (π.χ. βάλτε τους στο νερό το βράδυ για να τους σπείρετε το επόμενο πρωί). Προσοχή, εάν παραμείνουν στο νερό πάνω από 24 ώρες, είναι πιθανό να σαπίσουν.

Εποχή σποράς: στην χώρα μας η σπορά του αμπελοφάσουλου, ξεκινά τον Μάιο και ολοκληρώνεται τον Ιούνιο. Αν θέλετε συνεχή συγκομιδή όλο το καλοκαίρι, μην σπείρετε όλους τους σπόρους μαζί. Χωρίστε τους και σπείρετε ένα μέρος στις αρχές Μαΐου, ένα στις τέλη Μαΐου και το τελευταίο στα μέσα Ιουνίου.

Βάθος σποράς: 3 έως 4 εκατοστά

Πως σπέρνουμε τα αμπελοφάσουλα; η σπορά γίνεται απευθείας στο έδαφος. Η διαδικασία ξεκινάει με την προετοιμασία του εδάφους. Φρεζάρουμε ή σκάβουμε με μια τσάπα (βάθος 20 – 30 εκ.), με σκοπό το χώμα να είναι αφράτο, κάτι που θα βοηθήσει στην ανάπτυξη του ριζικού συστήματος του φυτού.

Η σπορά είναι συνάρτηση του τρόπου που θα επιλέξετε ως στήριγμα της καλλιέργειας. Το αμπελοφάσουλο, είναι αναρριχώμενο και πρέπει να το στηρίξετε για να αναπτυχθεί σωστά. Σε αυτή την καλλιέργεια, πρώτα φτιάχνουμε τα στηρίγματα και μετά σπέρνουμε. Ο λόγος είναι ότι εάν τοποθετήσουμε αργότερα την υποστύλωση, είναι πιθανό να σπάσουμε τα φυτά ή να πληγώσουμε τις ρίζες με τα καλάμια. Οπότε εάν πούμε, ότι σπέρνουμε γραμμικά, η υποστύλωση τους θα γίνει σε παράλληλο πλαστικό δίχτυ του εμπορίου, που θα ”τρέχει” κατά μήκος την γραμμή καλλιέργειας. Σε αυτή την περιπτώση, στηρίζουμε το δίχτυ σε πασσάλους (θα αναφερθούμε αναλυτικά παρακάτω) και σπέρνουμε πάνω στην γραμμή ανά 15 με 20 εκατοστά ένα σπόρο αμπελοφάσουλου. Οι σειρές των διχτυών, θα απέχουν μεταξύ τους 80 έως 100 εκατοστά. Υπάρχει και άλλος τρόπος, υποστύλωσης με καλάμια. Σε αυτή την περίπτωση τοποθετούμε ξερά καλάμια και τα ενώνουμε στην κορυφή με σπάγκο. Το σχήμα τους θυμίζει ινδιάνικη σκηνή. Η βάση της σκηνής αυτής σχηματίζει ένα τετράγωνο. Δίπλα σε κάθε καλάμι, σπέρνουμε (το βάθος αναγράφετε παραπάνω), 2 – 3 σπόρους. Αυτοί, όταν φυτρώσουν θα αρχίσουν να τυλίγονται στα καλάμια. Η απόσταση που αφήνουμε μεταξύ σκηνών 50 – 60 εκατοστά (απόσταση σκηνή με σκηνή).

Μετά την σπορά ακολουθεί το σκέπασμα των σπόρων με χώμα και η καλή διαβροχή του εδάφους με σταλάκτες (στάγδην άρδευση), που έχουν τοποθετηθεί πάνω στην γραμμή καλλιέργειας ή δίπλα στα καλάμια. Πολύ σημαντικός παράγοντας, για το φύτρωμα των σπόρων είναι και η θερμοκρασία εδάφους. Ξεκινήστε την σπορά, όταν είναι από πάνω τους 15°C (ιδανικά 18 – 25°C).

ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Μετά από το πρώτο πότισμα, σταματήστε να ποτίζετε μέχρι το φυτό να φυτρώσει (περίπου 5 – 8 ημέρες).

Αραίωμα φυτών: μετά το φυτρωμα των σπόρων, ακολουθεί το αραίωμα τους. Διατηρούμε σε κάθε θέση σποράς 2 υγιή, νεαρά φυτά. Τα υπόλοιπα, τα αφαιρούμε από το έδαφος, με το χέρι.

Βασικές απαιτήσεις φυτρωτικότητας σπόρου – χρόνος: όταν η θερμοκρασίες είναι 20 έως 25°C και η θερμοκρασία του εδάφους είναι πάνω από τους 15°C, ο σπόρος θα βλαστήσει, σε 5 – 8 ημέρες.

Απαιτούμενος χώρος / m²: 5 έως 7 φυτά, ανάλογα με την επιλογή του τρόπου υποστύλωσης (δίχτυ: 6 έως 7 φυτά ανά m². Καλάμια: 4 έως 5 φυτά ανά m²).

 

ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΑΣ

Οικογένεια: Fabaceae

Επιστημονική ονομασία: Vigna unguiculata subsp. sesquipedalis

Καταγωγή του αμπελοφάσουλου: οι πρώτοι σπόροι, του λεγόμενου σήμερα αμπελοφάσουλου, στην άγρια μορφή του, μεταφέρθηκαν από την Αφρική στην Ασία πριν από περίπου 3.000 – 4.000 χρόνια. Στην νοτιονατολικά Ασία και την Κίνα, έγινε μια φυσική επιλογή από τους αγρότες, όπου για γενιές επέλεγαν τους πιο τρυφερούς και μακρόστενους λοβούς. Οπότε και δημιουργήθηκε το λεγόμενο στην χώρα μας Αμπελοφάσουλο.

Άλλες ονομασίες: Φασόλι σπαγγέτι, Φασόλι φίδι ή κορδόνι, Αμπελοφάσουλο – Ασπάραγγος

Διεθνείς ονομασίες: Yardlong bean, Asparagus bean, Chinese long bean, Snake bean, Fagiolo un metro, Dolique asperge, Spargelbohne, Kouseband, Judía espárrago, Feijão-de-metro, Cháng jiāngdòu (长豇豆), Thua fak yao (ถั่วฝักยาว), Bodi Bora.

Γενικά για τα αμπελοφάσουλα: το φυτό περιγράφηκε λεπτομερώς, για πρώτη φορά στην Ιταλία από τον διάσημο Ιταλό γιατρό και βοτανολόγο Domenico Vigna, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής του Βοτανικού Κήπου της Πίζας, μεταξύ 1609 και 1632. Προς τιμήν του, ο διάσημος Σουηδός φυσιοδίφης Κάρολος Λινναίος έδωσε αργότερα σε ολόκληρο το γένος αυτών των φυτών την επιστημονική ονομασία Vigna.

Γιατί το λέμε αμπελοφάσουλο στην Ελλάδα; παλαιότερα, οι αγρότες συνήθιζαν να σπέρνουν αυτά τα φασολάκια στις άκρες των αμπελιών ή ανάμεσα στα κλήματα. Το φυτό χρησιμοποιούσε τους πασσάλους του αμπελιού ή ακόμα και τα ίδια τα κλήματα ως φυσικό στήριγμα για να αναρριχηθεί.

Οι σημαντικότερες χώρες παραγωγής αμπελοφάσουλου είναι, η Κίνα, η Ταϊλάνδη, οι Φιλλιπίνες, η Ινδονησία, η Μαλαισία και το Μπαγκλαντές.

Απαιτήσεις του αμπελοφάσουλου σε κλίμα: φυτό θερμής εποχής, Αναπτύσσεται καλά σε θερμοκρασίες, 20 έως 35°C με άριστες αυτές τον 25 – 35°C. Δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες και καταστρέφετε στους 0°C. Σε θερμοκρασίες, 10 – 12°C, σταματάει η ανάπτυξη του και το φυτό κιτρινίζει (ψυχρό σοκ). Ακόμα, προτιμά χαμηλές έως μέτριες βροχοπτώσεις κατά την ανάπτυξη. Η υπερβολική και συχνή βροχή προκαλεί σοβαρά προβλήματα στις ρίζες και το φυτό ρίχνει τα άνθη του.

Απαιτήσεις του αμπελοφάσουλου σε έδαφος: η καλλιέργεια μπορεί να γίνει σε ποικιλία εδαφών, αποδίδει καλύτερα σε αυτά που είναι μέσης σύστασης – γόνιμα. Πρέπει να αποφεύγουμε, αυτά που κρατούν υγρασία και είναι σφιχτά, γιατί θα δυσκολέψουν το φύτρωμα των σπόρων και είναι πιθανό να δημιουργήσουν προβλήματα στις ρίζες των φυτών. Το ιδανικό PH, κυμαίνεται από το 6.0 έως το 6.8 (ευδοκιμεί σε τιμές, από 5.5 έως 7.5).

Έχει μέτρια αντοχή στην αλατότητα του εδάφους και του νερού ποτίσματος. Είναι όμως, πιο ανθεκτικό από το κοινό φασόλι, γεγονός που επιτρέπει την καλλιέργειά του, σε παραθαλάσσιες περιοχές, αρκεί το έδαφος να μην είναι υπερβολικά αλατούχο. Επίσης, εάν το έδαφός σας είναι έστω και λίγο βαρύ, δημιουργήστε υπερυψωμένες σειρές (σαμαράκια) ύψους 15  – 20 εκατοστών (βελτιώνουν την στράγγιση και αυξάνουν την θερμοκρασία του εδάφους).

Λίπανση: καλό θα είναι για να γίνει ολοκληρωμένη λίπανση, πριν από οποιαδήποτε ενέργεια σας, να προχωρήσετε σε ανάλυση εδάφους. Είναι μια απλή και οικονομική μέθοδος. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας δώσουμε, όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες.

Αποστάσεις φύτευσης: είναι συνάρτηση της επιλογής τρόπου υποστύλωσης (αναφέρονται αναλυτικά παραπάνω στην ενότητα σπορά)

Υποστύλλωση του αμπελοφάσουλου: οι κύριοι τρόποι είναι οι παρακάτω. 1) Υποστύλωση σε καλάμια (με σχήμα πυραμίδα ή Σκηνή): είναι η πιο διαδεδομένη και δοκιμασμένη μέθοδος, για μικρές και μεσαίες καλλιέργειες. Τοποθετούνται 4 μακριά καλάμια ή ξύλινοι πάσσαλοι (ύψους 2,5 – 3,5 μέτρων) στις τέσσερις γωνίες ενός νοητού τετραγώνου. Τα καλάμια ενώνονται και δένονται γερά στην κορυφή με σύρμα ή σπάγκο, σχηματίζοντας μια πυραμίδα. Στην βάση κάθε καλαμιού, φυτεύονται 2-3 σπόροι. 2) Υποστύλωση σε πλαστικό δίχτυ: το δίχτυ έχει άνοιγμα τετραγώνων (ματιών) 15 χ 15 εκ. Στηρίζετε σε γερούς πασάλους με τα ανάλογα σύρματα κ.α. Η καλλιέργεια με αυτό τον τρόπο είναι γραμμική και το φυτό αναρριχάτε μέσα στο δίχτυ.

Καλλιέργεια σε γλάστρες ή δοχεία: δεν είναι εύκολη, λόγω του μεγάλου μεγέθους του φυτού. Εάν επιλεγεί, πρέπει να δοθεί προσοχή στο μέγεθος του δοχείου (να είναι 40 λίτρα τουλάχιστον), στην θέση που θα τοποθετηθεί (απάνεμη, ημισκιερή), στα ποτίσματα (καθημερινό) και τέλος στην υποστύλωση (στήριξη σε ανθεκτική πέργκολα ή πασσάλους). Η καλλιέργεια στην χώρα μας, γίνετε κυρίως στο έδαφος.

Ποτίσματα στο αμπελοφάσουλο: η συχνότητα και η ποσότητα των αρδεύσεων, αλλάζει ανάλογα την εποχή και το στάδιο ανάπτυξης του φυτού. Μετά την σπορά, ποτίζουμε ελαφρά (ή και καθόλου εάν υπάρχει υγρασία στο έδαφος), για να βοηθήσουμε τον σπόρο να φυτρώσει. Μετά το φύτρωμα, το πότισμα αλλάζει ανά 2 – 3 ημέρες, ανάλογα με τον τύπο του εδάφους (πόσο νερό ”κρατάει”) και τις βροχοπτώσεις της εποχής. Κατά την ανθοφορία, το πότισμα αλλάζει σε καθημερινό, (το πολύ ανά δυο ημέρες) για να βοηθήσουμε το φυτό να συγκρατήσει τα άνθη του και αποφύγουμε την ανθόρροια. Τέλος, όταν ωριμάσουν οι λοβοί, τα ποτίσματα μειώνονται κάθε 2 ημέρες.

Πως και πότε γίνεται η συγκομιδή του αμπελοφάσουλου;  η συγκομιδή ξεκινάει 60 – 80 ημέρες από την σπορά (ανάλογα με την ποικιλία). Σε αυτό το χρονικό διάστημα, το μήκος των λοβών, είναι 30 – 50 εκ. που είναι το επιθυμητό. Τα κριτήρια ωριμότητας των καρπών είναι, α) το πάχος του λοβού, που πρέπει να είναι όσο ένα μολύβι, β) η φλούδα του λοβού πρέπει να είναι εντελώς λεία και ομοιόμορφη. γ) Οι σπόροι στο εσωτερικό του λοβού, δε πρέπει να προεξέχουν. Αν το ανάγλυφο των σπόρων είναι εμφανές, ο λοβός έχει υπερωριμάσει. δ) Ανάλογα με την ποικιλία, πρέπει να έχει γεμάτο πράσινο ή βαθύ μωβ χρώμα, χωρίς κίτρινες κηλίδες ή ξεθωριάσματα. Τέλος, ο λοβός πρέπει να εύκαμπτος, μαλακός και έαν τον κόψετε στην μέση να μην έχει στις άκρες ίνες ”κλωστές”.

Το φυτό του αμπελοφάσουλου, πρέπει να ελέγχεται και να συγκομίζεται κάθε 2 με 3 ημέρες. Λόγω των υψηλών καλοκαιρινών θερμοκρασιών, ένας λοβός μπορεί να περάσει από το ιδανικό στάδιο στο στάδιο της υπερωρίμανσης μέσα σε μόλις 48 ώρες. Η συγκομιδή γίνεται χειρωνακτικά, κάθε 2 – 3 ημέρες σε ”χέρια”. Με ένα κοφτερό ψαλίδι, κόβουμε τους ώριμους λοβούς στον ποδίσκο (το κλαδάκι που τους κρατάει στο φυτό). Η καλύτερη ώρα για συγκομιδή, είναι το πρωί.

Διατήρηση και αποθήκευση: α) Μικρής διάρκειας (συντήρηση ψυγείου): χωρίς να πλένουμε τους λοβούς του αμπελοφάσουλου, τους τυλίγουμε σε χαρτί κουζίνας (για να απορροφά την περιττή υγρασία) και τους τοποθετούμε τα μέσα σε μια διάτρητη πλαστική σακούλα, στο συρτάρι των λαχανικών του ψυγείου, σε θερμοκρασία 7 °C έως 10 °C (στην μπροστινή πλευρά του συρταριού). Σε αυτές τις συνθήκες, μπορούν να διατηρηθούν 7 – 10 ημέρες. β) Μεγάλη διάρκεια (κατάψυξη): αρχικά, πλένουμε καλά τους λοβούς, αφαιρούμε τις δύο άκρες και τους κόβουμε σε κομμάτια μήκους 4 – 5 εκατοστών. Τους ζεματίζουμε για 2 λεπτά και τους βάζουμε σε ένα δοχείο με παγωμένο νερό (επίσης για 2 λεπτά), για να σταματήσει ο βρασμός και να διατηρηθεί το χρώμα τους. Ακολοθεί το στέγνωμα σε μια πετσέτα και τέλος η τοποθέτηση τους σε σακούλες κατάψυξης. Η τοποθέτηση τους στους -18 °C, θα τους διατηρήσει έως 12 μήνες, σε πολύ κατάσταση.

Προσβολές από έντομα: Αφίδα, Τετράνυχος, Λιριόμυζα, Βρούχος των Φασολιών

Προσβολές από μύκητες – βακτήρια: Ωίδιο, Σκωρίαση, Ανθράκωση, Πύθιο, Ριζοκτονία, Φουζάριο, Βακτηριακό Κάψιμο

Προσβολές από ιώσεις: Ιός του Μωσαϊκού της αγγουριάς (CMV), πιθανή προσβολή

 

ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΟΦΑΣΟΥΛΟΥ 

Βρώσιμο μέρος του φυτού: οι ώριμοι λοβοί (”φασολάκια”), νεαροί βλαστοί και τρυφερά φύλλα.

Στην κουζίνα: οι τρυφεροί, μακριοί λοβοί κόβονται σε μικρά κομμάτια και μαγειρεύονται με διάφορους τρόπους. Στην ελληνική κουζίνα γίνονται κυρίως λαδερά με τομάτα και σκόρδο, ή βραστά (καλοκαιρινή σαλάτα με λαδόξιδο). Στην ασιατική κουζίνα αποτελούν βασικό συστατικό για stir-fry στα γουόκ, καθώς διατηρούν την τραγανότητά τους, καλύτερα από τα κοινά φασόλια. Επίσης, οι τρυφερές κορυφές των βλαστών και τα νεαρά φύλλα, τρώγονται βραστά ως χόρτα (τσιγαριστά ή σαλάτα) σε πολλές χώρες της Ασίας και της Αφρικής.

Προστασία του Εδάφους από τη Διάβρωση: το πυκνό ριζικό του σύστημα, συγκρατεί το επιφανειακό χώμα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών καταιγίδων και βελτιώνει τη δομή του εδάφους.

 

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ – ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ 

1) Οι σπόροι που διαθέτουμε, είναι πιστοποιημένοι βιολογικοί, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό κανονισμό, που ορίζει τους κανόνες παραγωγής και πιστοποίησης τους.

2) Επιλέγουμε βιολογικούς σπόρους, ΜΟΝΟ από κορυφαίες σπορό-παραγωγικές εταιρίες. Αυτές ακολουθούν όλες τις διαδικασίες, ώστε να διαθέτουν υψηλά επίπεδα βλάστησης και να είναι απαλλαγμένοι από παθογόνα.

3) Είναι όλοι αναπαραγόμενοι και ελεύθεροι πνευματικών δικαιωμάτων. Μπορείτε να τους να τους διατηρείτε και να τους αποθηκεύσετε για μελλοντική χρήση, χωρίς κανένα πρόβλημα.

4) Δεν είναι γενετικά τροποποιημένοι (Μεταλλαγμένοι) ούτε Υβρίδια. Ανήκουν στην κατηγορία, των βελτιωμένων ποικιλιών και παραδοσιακών ποικιλιών.

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ;

Οι σπόροι που έχουν παραχθεί, από φυτά, στα οποία εφαρμόζεται η βιολογική καλλιέργεια. Το αγρόκτημα που γίνεται η παραγωγή τους, ελέγχεται ώστε να γίνεται η εφαρμογή της βιολογικής γεωργίας και οι σπόροι που θα παραχθούν, να πληρούν τις προϋποθέσεις και να είναι κατάλληλοι για την αγορά.

Οι συμβατικοί σπόροι, πριν συσκευαστούν απολυμαίνονται με χημικά. Στους βιολογικούς σπόρους η απολύμανση τους γίνεται με φυσικούς τρόπους (π.χ. χρήση χαμηλών θερμοκρασιών).

Γιατί να επιλέξω τους βιολογικούς σπόρους;

– γιατί είναι σημαντικό για εμάς, αλλά και τις επόμενες γενιές, να διατηρηθούν οι παραδοσιακοί σπόροι. Επιλέγοντας βιολογικούς σπόρους, σας δίνεται η δυνατότητα να καλλιεργήσετε μια παραδοσιακή ποικιλία και να διατηρήσετέ σπόρους για δική σας χρήση.

– γιατί θα δοκιμάσετε ξεχωριστές – αυθεντικές γεύσεις.

– επειδή παράγονται σε κτήματα που καλλιεργούνται βιολογικά, είναι καλά προσαρμοσμένοι σε αυτές τις συνθήκες καλλιέργειας. Οπότε είναι μία ιδανική πρόταση, για κτήματα που θα εφαρμόσουν την βιολογική γεωργία ή άλλες οικολογικές μεθόδους καλλιέργειας.

– γιατί είναι μια έμπρακτη στήριξη, στην προσπάθεια που γίνεται, για μια βιώσιμη γεωργία, που σέβεται την βιοποικιλότητα και το περιβάλλον γενικότερα.