Βιολογικά φυτά πράσου.
Είναι μια ποικιλία, που δημιουργήθηκε μετά από φυσικές διασταυρώσεις, χωρίς γενετική τροποποίηση ή υβριδισμό, με σκοπό την σταθεροποίηση της και την χρήση της από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.
Προέλευση από την Ολλανδία. Δημιουργήθηκε μετά από φυσικές διασταυρώσεις με σκοπό, την υψηλή αντοχή στις χαμηλές θερμοκρασίες, δηλαδή να αντέχει σε συνθήκες χιονιού και υψηλής υγρασίας, χωρίς να σαπίζει. Επίσης, το σχήμα του να βοηθάει στην μηχανική συγκομιδή. Με το πέρασμα των χρόνων, το πράσο Atlanta καλλιεργήθηκε σε όλη την Ευρώπη και κυρίως σε περιοχές, με δύσκολες χειμερινές συνθήκες.
Φυτό με όρθια διάταξη φύλλων, του οποίου το συνολικό ύψος μαζί με το πλούσιο πράσινο-μπλε φύλλωμά του, μπορεί να φτάσει τα 60 έως 80 εκατοστά. Χρειάζεται περίπου, 90 έως 120 ημέρες από τη μεταφύτευση έως και την τελική συγκομιδή.
Σχηματίζει κορμό (ψευδοστέλεχος), κυλινδρικό και συμπαγή, μήκους έως 22 εκατοστών και πάχους έως 8 εκατοστά. Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του κορμού του πράσου Atlanta είναι ότι, παρουσιάζει ελάχιστη έως μηδενική διόγκωση (βολβοποίηση) στη βάση του, εκεί που ενώνονται οι ρίζες με το χώμα. Αυτό το χαρακτηριστικό εμποδίζει το να παγιδεύεται χώμα ή λάσπη στο εσωτερικό του, διευκολύνοντας το πλύσιμο και τον καθαρισμό του στην κουζίνα ή κατά τη μηχανική συγκομιδή.
Η γεύση του, είναι γλυκιά, με μια ήπια γεύση κρεμμυδιού, χωρίς την έντονη, καυστική επίγευση που έχουν άλλες ποικιλίες πράσου. Όταν μαγειρεύεται, ο παχύς και χυμώδης κορμός της χάνει κάθε ινώδη υφή. “Μελώνει” και αποκτά μια μεταξένια, βουτυρένια δομή.Είναι ιδανικό για παραδοσιακό πρασόρυζο, χωριάτικες πρασόπιτες, χειμωνιάτικες σούπες βελουτέ, τάρτες και μαγειρευτά κατσαρόλας (π.χ. χοιρινό με πράσα), καθώς η γλυκιά και έντονη γεύση του αναδεικνύεται με το μαγείρεμα
Ιδανική για καλλιέργεια από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.
Υπαίθρια καλλιέργεια, αλλά και σε γλάστρες με πλούσιο βιολογικό υπόστρωμα.
Χώρα προέλευσης ποικιλίας: Ολλανδία, επαρχία του Λίμπουργκ (Limburg) στη νοτιοανατολική Ολλανδία
Καλλιεργείται από: 2003, πρώτη καταγραφή της ποικιλίας
Οι δικές μας παρατηρήσεις: σπάνια, ποικιλία πράσου από την Ολλανδία. Έχει πολύ μεγάλη αντοχή σε συνθήκες υγρασίας και χαμηλών θερμοκρασιών, γεγονός που την καθιστά μια εξαιρετική πρόταση για καλλιέργεια σε περιοχές, με δύσκολες χειμερινές συνθήκες. Επίσης, δεν σχηματίζει μικρό βολβό στην βάση του στελέχους και αυτό διευκολύνει την μηχανική συγκομιδή. Ο κορμός είναι παχύς, δεν γίνεται ινώδης (ξυλώδης), με πολύ καλή γεύση και άρωμα. Ιδανική για καλλιέργεια από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.
Πού μπορεί να καλλιεργηθεί στη χώρα μας: σε όλη την Ελλάδα, όταν η εποχή είναι κατάλληλη για την καλλιέργεια του πράσου. Αποδίδει καλύτερα στις συνθήκες της Βόρειας Ελλάδας, όμως υπό προϋποθέσεις, μπορεί να καλλιεργηθεί και σε νοτιότερες περιοχές της χώρας.
Ιδανική εποχή καλλιέργειας: 1) Βόρεια – Κεντρική Ελλάδα και σε ορεινές περιοχές: μεταφύτευση φυτών Ιούνιο έως Αύγουστο με συγκομιδή Νοέμβριο έως Μάρτιο. 2) Νότια Ελλάδα και νησιωτικές περιοχές: μεταφύτευση φυτών Οκτώβριο έως Νοέμβριο με συγκομιδή Ιανουάριο έως Απρίλιο.
Μέσο μήκος ψεδοστελέχους (βρώσιμου μέρους): 16 – 25 εκατοστά
Μέσο πάχος ψεδοστελέχους (βρώσιμου μέρους): 3 – 5 εκατοστά (παχύς, συμπαγής και βαρύς κορμός)
Μέσο ύψος φυτού (συνολικό): 60 – 80 εκατοστά
Χρώμα φύλλων: σκούρο μπλε – πράσινο
Διάρκεια ζωής του φυτού: διετές. Καλλιεργείται ως ετήσιο, για τη συγκομιδή του κορμού του
Βράβευση ποιότητας ποικιλίας: –
Χρήσεις στην κουζίνα: ιδανικό για παραδοσιακό πρασόρυζο, χωριάτικες πρασόπιτες, χειμωνιάτικες σούπες βελουτέ, τάρτες και μαγειρευτά κατσαρόλας (π.χ. χοιρινό με πράσα), καθώς η γλυκιά και έντονη γεύση του αναδεικνύεται με το μαγείρεμα
Μεταφύτευση – συγκομιδή: 90 – 120 ημέρες, ανάλογα με τις (ανάλογα με τις συνθήκες)
Κατάλληλη για επαγγελματική καλλιέργεια; ΝΑΙ
Κατάλληλη για οικιακό λαχανόκηπο; ΝΑΙ
Συσκευασία για ερασιτέχνες: δισκάκι των 8 φυτών
Συσκευασία για επαγγελματίες: δίσκος 228 φυτών (κατόπιν συνεννόησης)
Πιστοποίηση βιολογικών φυτών – φορέας: ΔΗΩ
Έλεγχος φυτοϋγείας: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών
Οικογένεια: Alliaceae
Επιστημονική ονομασία: Allium ampeloprasum L. var. porrum συνώνυμο, Allium porrum L.
Καταγωγή του πράσου: Εγγύς Ανατολή και Μεσόγειος
Άλλες ονομασίες: Σκουράθα, Κουράθα
Διεθνείς ονομασίες: Leek, Poireau, Puerro, Porree, Porro, Alho poró, Pórek, ネギ, Pırasa, цибуля-порей, Alho francês.
Απαιτήσεις του πράσου σε κλίμα: φυτό ψυχρής εποχής, με ανθεκτικότητα στους παγετούς. Σε πειράματα, τα φυτά του πράσου έδειξαν αντοχή σε θερμοκρασία έως – 17°C. Στη χώρα μας, συνήθως η σπορά ξεκινάει την άνοιξη, η μεταφύτευση των φυτών γίνεται από το τέλος της άνοιξης έως το τέλος καλοκαιριού, και η συγκομιδή του πράσου ξεκινάει αρχές φθινοπώρου και ολοκληρώνεται τον χειμώνα.
Ικανοποιητικές θερμοκρασίες αέρα για την ανάπτυξη του, είναι από τους 15 έως 20°C. Η καλλιέργεια του ευνοείται σε συνθήκες υγρασίας, και οι περιοχές με μικρές βροχοπτώσεις είναι ιδανικές.
Απαιτήσεις του πράσου σε έδαφος: σε γόνιμα, καλά αεριζόμενα μέσης σύστασης εδάφη, που στραγγίζουν καλά. Ιδανικό PH: 6,5 – 7,5. Μην καλλιεργείτε πράσο σε εδάφη βαριά, γιατί τα εδάφη αυτά συγκρατούν υγρασία στη ρίζα και είναι πιθανή η προσβολή από μυκητιάσεις και τέλος, είναι δύσκολη η συγκομιδή γιατί τα εδάφη αυτά είναι πολύ συνεκτικά.
Λίπανση: καλό θα είναι, για να γίνει ολοκληρωμένη λίπανση πριν από οποιαδήποτε ενέργεια σας, να προχωρήσετε σε ανάλυση εδάφους. Είναι μια απλή και οικονομική μέθοδος. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας δώσουμε όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες.
Αποστάσεις φύτευσης: 10 – 15 εκ. πάνω στη γραμμή (φυτό από φυτό) και 20 – 25 εκ., μεταξύ των γραμμών καλλιέργειας (απόσταση σειρά με σειρά καλλιέργειας).
Καλλιέργεια πράσου σε γλάστρες ή δοχεία: Η καλλιέργεια του πράσου σε δοχεία ή γλάστρες, θεωρείται σχετικά εύκολη, εάν ακολουθήσετε μερικούς βασικούς κανόνες. α) Οι γλάστρες ή τα δοχεία που θα καλλιεργήσετε πράσο, πρέπει να έχουν βάθος τουλάχιστον 30 – 40 εκ. και η διάμετρος τους, στο επάνω μέρος, να είναι τουλάχιστον 30 – 40 εκ. Πρέπει να προσέξετε, ώστε οι οπές στράγγισης στη βάση τους να είναι καλά ανοιχτές ή να ανοίξετε και άλλες, ώστε το νερό του ποτίσματος να στραγγίζει καλά από το υπόστρωμα. β) Επιλέξτε βιολογικό υπόστρωμα για καλλιέργεια λαχανικών (ειδικότερα, αυτά που είναι κατάλληλα για την καλλιέργεια λαχανικών). Αποφύγετε αυτά που έχουν σβώλους ή πέτρες, γιατί θα εμποδίσουν το σχηματισμό των ριζών. Εάν έχετε δικό σας υπόστρωμα (και είναι καλά απολυμασμένο), από κομποστοποίηση, κοσκινίστε το καλά και ”σπάστε” με τα χέρια σας τυχόν σβώλους, όταν το τοποθετείτε στη γλάστρα. γ) Αφού γεμίσετε τις γλάστρες σας με το υπόστρωμα, ανοίγετε με το χέρι σας τρύπες, για να φυτέψετε τα φυτά του πράσου. Τοποθετείτε τα φυτά στο υπόστρωμα και τα σκεπάζετε με προσοχή, ώστε η ρίζα του φυτού να είναι όλη μέσα στο υπόστρωμα. Ποτίζετε ελαφρά, γύρω από κάθε φυτό. Σε κάθε γλάστρα, με διάμετρο 30 – 40 εκ. τοποθετείτε δυο – τέσσερα φυτά. δ) Διατηρήστε το υπόστρωμα της γλάστρας σταθερά υγρό, με μικρές ποσότητες νερού, καθ΄ όλη τη διάρκεια της καλλιέργειας. ε) Τοποθετήστε τις γλάστρες σας σε σημείο με αρκετή ηλιοφάνεια (6 – 8 ώρες την ημέρα). Όταν οι θερμοκρασίες του καλοκαιριού ανεβούν, μεταφέρετε τις γλάστρες σας σε ημι-σκιερή θέση. ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ: 1) Το υπόστρωμα που θα επιλέξετε, πρέπει να είναι το κατάλληλο. Χώμα από τον κήπο ή αποξηραμένα φύλλα, δεν έχουν συνήθως τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία, για μια ικανοποιητική ανάπτυξη των φυτών. 2) Τα φυτά που μεγαλώνουν σε γλάστρα, μεγαλώνουν σε έναν περιορισμένο χώρο. Πρέπει να προσθέτετε, ανά τακτά χρονικά διαστήματα (ανά 15 ημέρες), υγρά βιολογικά λιπάσματα, ώστε να μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους, σε θρεπτικά στοιχεία. 3) Κρατάτε σταθερά υγρό το έδαφος, χωρίς το νερό να ”λιμνάζει” γύρω από τα φυτά. Τακτικά ποτίσματα, με μικρό όγκο νερού είναι καλύτερα από τα αραιά, που το νερό δίνεται σε μεγάλες ποσότητες. Η καλύτερη μέθοδος ποτίσματος, είναι αυτή της σταγόνας. Υπάρχουν στην αγορά, αρκετές προτάσεις, για πότισμα με σταγόνα στις γλάστρες του μπαλκονιού. 4) Ανά 15 – 20 ημέρες, εφαρμόστε στο έδαφος και στα φύλλα ήπια βιολογικά φυτοπροστατευτικά προϊόντα, ή εφαρμόστε δικές σας τεχνικές φυτοπροστασίας. Η πρόληψη είναι η καλύτερη μέθοδος αντιμετώπισης (εντόμων – μυκήτων κ.α.).
Ποτίσματα στο πράσο: είναι απαιτητικό φυτό σε νερό άρδευσης, και επειδή ένα μεγάλο μέρος της καλλιέργειας του γίνεται τους καλοκαιρινούς μήνες, πρέπει να φροντίσετε να υπάρχει επάρκεια νερού στο έδαφος. Τα νεαρά φυτά από τη μεταφύτευση τους έως και το διάστημα των πρώτων 30 ημερών, προσέχετε να έχουν ικανοποιητική υγρασία γύρω από τη ρίζα τους. Σταδιακά, σταθεροποιείτε τα ποτίσματα, ελέγχοντας ώστε στο έδαφος να υπάρχει πάντα υγρασία, που θα καλύψει τις ανάγκες του φυτού.
Η συχνότητα των ποτισμάτων μπορεί να μειωθεί, εάν ο καιρός είναι βροχερός ή το έδαφος σας ”κρατάει” το νερό της άρδευσης. Εμπειρικά θα λέγαμε, ότι ποτίσματα με λίγο νερό και χωρίς αυτό να λιμνάζει γύρω από τα φυτά, βοηθούν στην ικανοποιητική ανάπτυξη και υγεία τους. Επιλέξτε τη μέθοδο της σταγόνας (στάγδην άρδευση), γιατί μπορείτε να υπολογίσετε καλύτερα τις ποσότητες άρδευσης.
Πώς και πότε γίνεται η συγκομιδή του πράσου; ανάλογα με την ποικιλία, η συγκομιδή του πράσου ξεκινάει 3 – 4 μήνες, μετά τη μεταφύτευση των φυτών στο έδαφος. Όταν το φυτό (στέλεχος), αποκτήσει το ιδανικό για την ποικιλία πάχος και ύψος, μπορεί να ξεκινήσει η συγκομιδή.
Αυτή γίνεται διαδοχικά, σε ”χέρια”, τραβώντας το στέλεχος, να βγει από το έδαφος.
Προσβολές από έντομα: θρίπας του καπνού, τετράνυχος, μύγα του Κρεμμυδιού, κρεμμυδοφάγος, κάμπια του κρεμμυδιού
Προσβολές από μύκητες – βακτήρια: περονόσπορος, άνθρακας, βοτρύτης, σκληρωτίνια, αλτερναριώση
Προσβολές από ιώσεις: –
Το πράσο έχει υψηλή βιολογική αξία, καθώς αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών Κ και Α, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη σωστή πήξη του αίματος, την ενίσχυση της όρασης και τη διατήρηση της υγείας του δέρματος. Παράλληλα, είναι πλούσιο σε διαλυτές φυτικές ίνες, όπως η ινουλίνη, η οποία λειτουργεί ως ισχυρό πρεβιοτικό που τρέφει τα ωφέλιμα βακτήρια του εντέρου και βελτιώνει συνολικά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Η χαμηλή θερμιδική του αξία, σε συνδυασμό με τη μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό, το καθιστά ιδανικό για τη ρύθμιση του σωματικού βάρους, ενώ η παρουσία ισχυρών αντιοξειδωτικών ουσιών, όπως η καεμφερόλη και η αλλικίνη, προσφέρει σημαντική αντιφλεγμονώδη και μικροβιοκτόνο δράση, προστατεύοντας τα αγγεία της καρδιάς και θωρακίζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα από τις οξειδωτικές βλάβες.
Βρώσιμο μέρος του φυτού: είναι ο λευκός και ανοιχτοπράσινος κυλινδρικός κορμός του (ψευδοστέλεχος). Τα ανώτερα, σκουροπράσινα φύλλα είναι πιο σκληρά και συνήθως απομακρύνονται, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν για τον αρωματισμό ζωμών.
Προετοιμασία πριν την χρήση: με ένα μαχαίρι κόβετε την σκληρή βάση του εκεί που ξεκινάει η ρίζα του καθώς και τα επάνω σκληρά φύλλα. Στη συνέχεια, χαράζετε τον λευκό κορμό κατά μήκος στα δύο και ξεπλένετε πολύ καλά κάθε στρώμα κάτω από τρεχούμενο νερό, καθώς εκεί παγιδεύεται συχνά χώμα και άμμος. Τέλος, το στεγνώνετε καλά και το ψιλοκόβετε στο επιθυμητό μέγεθος.
Χρήσεις: στην διατροφή, το λαχανικό αυτό αντικαθιστά το κρεμμύδι και το σκόρδο, προσφέροντας γεύση και άρωμα σε γεύματα. Παράλληλα, τα φύλλα που περισσεύουν χρησιμεύουν για την παραγωγή ζωμών ή για τη δημιουργία λιπάσματος.
Στον τομέα της υγείας, το πράσο λειτουργεί ως διουρητικό και βοηθά στην αποβολή των τοξινών. Οι ίνες του ενισχύουν τη χλωρίδα του εντέρου, ενώ ο χυμός του ανακουφίζει το δέρμα από τσιμπήματα εντόμων.
Στη γεωργία, το φυτό αξιοποιείται στη συγκαλλιέργεια. Η μυρωδιά του απωθεί τα έντομα, προστατεύοντας έτσι γειτονικά λαχανικά όπως τα καρότα.
Αποτελεί βασικό υλικό στη γαλλική κουζίνα για τη δημιουργία της σούπας βισισουάζ και του ζωμού μπουκέ γκαρνί. Στην Ασία, ειδικά στην Κίνα και την Κορέα, προστίθεται ψιλοκομμένο σε stir fry πιάτα με κρέας, σε γεμίσεις για dumplings και σε noodles. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, και συγκεκριμένα στην Ουαλία όπου είναι εθνικό σύμβολο, πρωταγωνιστεί σε παραδοσιακές σούπες με πατάτα, καθώς και σε αλμυρές τάρτες.
Στην Μεσόγειο, το πράσο συνδυάζεται με το ελαιόλαδο, το λεμόνι και τα βότανα. Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται για την παρασκευή του πρασόρυζου, για γεμίσεις σε χωριάτικες πίτες, αλλά και ως συνοδευτικό σε μαγειρευτά με χοιρινό κρέας. Στην Ισπανία, και ειδικά στην Καταλονία, ψήνεται ολόκληρο στα κάρβουνα και σερβίρεται με σάλτσα ρομέσκο, ενώ στην Τουρκία μαγειρεύεται ως λαδερό, με ρύζι και καρότα.
Εάν θέλετε να δοκιμάσετε δικούς σας συνδυασμούς στην κουζίνα, το πράσο ταιριάζει πολύ με: με αλμυρά τυριά όπως η φέτα, η γραβιέρα, το κατσικίσιο τυρί και η παρμεζάνα. Επίσης, με την κρέμα γάλακτος, το βούτυρο (σε σούπες ή τάρτες), ενώ αποτελεί νόστιμη προσθήκη σε ομελέτες. Ακόμα, με χοιρινό κρεάς, κοτόπουλο, μοσχάρι, λουκάνικα, αλλαντικά. Τέλος, είναι ωραίος συνδυασμός με πατάτες, ζυμαρικά, ρύζι και φασόλια γίγαντες.








