Σινάπι λευκό ή άσπρη Βρούβα (8 ΦΥΤΑ)

Βιολογικά φυτά, άγριου λευκού Σιναπιού ή άσπρης Βρούβας.

Το Σινάπι είναι γνωστό και ως φυτό μουστάρδας, γιατί από τους σπόρους αυτού του φυτού, μετά από επεξεργασία, παράγεται η γνωστή σε όλο τον κόσμο μουστάρδα. Δεν υπάρχει όμως ένα είδος Σιναπιού. Τα κύρια είδη είναι τρία. 1) Η λευκή μουστάρδα ή άσπρο Σινάπι (οι σπόροι του δίνουν ήπια μουστάρδα), 2) Η καφέ μουστάρδα ή Ινδικό Σινάπι (με αυτό το είδος παράγεται η φημισμένη μουστάρδα Ντιζόν) και τέλος, 3) Η μαύρη μουστάρδα (είναι η καυτερή μουστάρδα). Τα φύλλα των ειδών χρησιμοποιούνται στις κουζίνες όλου του κόσμου, ωμά ή μαγειρεμένα.

Το λευκό Σινάπι ή άσπρη Βρούβα φύεται άγριο σε αρκετές περιοχές της χώρας μας.

Φυτό όρθιας ανάπτυξης, μέσου ύψους 50 – 100 εκατοστών. Σχηματίζει μικρά κίτρινα άνθη, με τέσσερα πέταλα και με άρωμα που θυμίζει αυτό του μελιού. Τα φύλλα είναι οδοντωτά, ανοιχτού πράσινου χρώματος όταν είναι νεαρά και σκούρου πράσινου χρώματος όταν ωριμάζουν περισσότερο. Η επιφάνεια τους είναι συνήθως λεία.

Τα φύλλα, τα άνθη και οι σπόροι του λευκού Σιναπιού ή άσπρης Βρούβας είναι βρώσιμα. Υπάρχουν πάρα πολλές χρήσεις στην κουζίνα και άφθονες συνταγές. 

Πολύ καλή επιλογή για καλλιέργεια από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.

Μπορεί να καλλιεργηθεί υπαίθρια και σε μεγάλες – βαθιές γλάστρες.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤOΥ ΛΕΥΚΟΥ ΣΙΝΑΠΙΟΥ Ή ΑΣΠΡΗΣ ΒΡΟΥΒΑΣ 

Προέλευση ποικιλίας: λεκάνη της Μεσογείου και Μέση Ανατολή. Σήμερα έχει εξαπλωθεί σε αρκετά μέρη του κόσμου (έχει βρεθεί και στη Γροιλανδία)

Καλλιεργείται από: τα πρώτα στοιχεία για την ανθρώπινη χρήση μουστάρδας χρονολογούνται στην προ-κεραμική νεολιθική περίοδο στη Συρία (περίπου 9224 – 8753 π.Χ.), όπου βρέθηκαν αλεσμένοι σπόροι μουστάρδας σε μία «πίτα σπόρων». Οι Έλληνες καλλιέργησαν μουστάρδα τον 5ο αιώνα π.Χ. και οι Ρωμαίοι τον 4ο αιώνα π.Χ.. Για να δημιουργήσουν το πικάντικο καρύκευμα, έκαναν ανάμειξη τους αλεσμένους σπόρους με μούστο. 

Οι δικές μας παρατηρήσεις: το λευκό Σινάπι είναι γνωστό στη χώρα μας με πολλά ονόματα και διαφορετικά τοπωνύμια. Είναι εύκολο στην καλλιέργεια φυτό, μικρών απαιτήσεων, για τις δροσερές εποχές του χρόνου. Σχεδόν όλα τα μέρη του φυτού είναι βρώσιμα και πικάντικα, με χαρακτηριστικά αρώματα και γεύσεις. Η προσθήκη φρέσκων φύλλων σε μία σαλάτα ή σε ένα πιάτο, δίνει έναν διαφορετικό τόνο, ενώ μαγειρεμένο είναι μία υπέροχη βραστή σαλάτα ή γέμιση σε πίτα. Οι αλεσμένοι σπόροι, ολόκληροι, έχουν χρήσεις σε τουρσί, σε συνταγές μαγειρικής κ.α., ενώ τα άνθη δίνουν χρώμα και γεύση ως γαρνιτούρα. Ένα ταπεινό φυτό με πολλές χρήσεις…. Αξίζει !!!

Πού μπορεί να καλλιεργηθεί στη χώρα μας: σε όλη την Ελλάδα, την άνοιξη και το φθινόπωρο. Ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξη των φυτών είναι από τους 10 έως του 25°C. Τα φυτά μπορούν να ανεχθούν θερμοκρασίες χαμηλότερες των 10°C, χωρίς σημαντικές ζημιές. Με απλά λόγια, είναι φυτό που αποδίδει καλύτερα σε δροσερές συνθήκες καλλιέργειας και στη χώρα μας η καλλιέργεια του είναι κυρίως ανοιξιάτικη και φθινοπωρινή.

Ιδανική εποχή μεταφύτευσης; αρχές άνοιξης, τέλος καλοκαιριού, αρχές – μέσα φθινοπώρου

Ύψος φυτού: 50 –  100 εκατοστά, (μ.ο. 70 – 80 εκ.)

Χρώμα φύλλων: αρχικά ανοιχτό πράσινο (τρυφερά φύλλα) και αλλάζει σε σκούρο πράσινο (ώριμα φύλλα)

Διάρκεια ζωής του φυτού: ετήσιο

Γεύση: 1) τα φύλλα έχουν ήπια πικάντικη γεύση, είναι τραγανά και ζουμερά, 2) οι σπόροι έχουν γεύση που θυμίζει αυτή των ξηρών καρπών, δηλαδή ήπια και πικάντικη. Έντονα και σύνθετα αρώματα αναδύονται όταν τα φύλλα αλέθονται ή επεξεργάζονται, 3) τα άνθη έχουν μία ξηρή, πικάντικη γεύση και άρωμα που θυμίζει αυτό του μελιού

Βράβευση ποιότητας ποικιλίας:  –

Μεταφύτευση – συγκομιδή: α). για τη συγκομιδή των φύλλων απαιτείται χρονικό διάστημα 30 έως 60 ημέρες, β). για τη συγκομιδή των σπόρων 100 – 150 ημέρες (ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες) και γ). για την συγκομιδή ανθέων 50 έως 80 ημέρες

Κατάλληλο για επαγγελματική καλλιέργεια; ΝΑΙ

Κατάλληλο για οικιακό λαχανόκηπο; ΝΑΙ

Απόδοση (παραγωγικότητα): πολύ παραγωγικό

Συσκευασία για ερασιτέχνες: δισκάκι των 8 φυτών

Συσκευασία για επαγγελματίες: δίσκος 228 φυτών (κατόπιν συνεννόησης)

Πιστοποίηση βιολογικών φυτών – φορέας: ΔΗΩ

Έλεγχος φυτοϋγείας: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών

 

ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΑΣ

Οικογένεια: Brassicaceae

Επιστημονική ονομασία: Brassica alba (L.) Rabenh., (συνώνυμα Brassica alba, Brassica hirta) 

Καταγωγή του Λευκού Σιναπιού: αρχική περιοχή προέλευσης είναι η Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή, αργότερα μεταφέρθηκε και καλλιεργείτε σε πολλές περιοχές του κόσμου (ενδεικτικά – Καναδάς, Ουκρανία, Η.Π.Α. κ.α)

Άλλες ονομασίες: Άσπρη βρούβα, Βρουβολάψανο, λευκή Μουστάρδα, Λαψάνα, Πικρίδι, Σινιάβρη, Αγριοσινάπια, Βρούβα, Γλυκόβρουβες, κίτρινη Μουστάρδα

Διεθνείς ονομασίες: White moustard, Yeloow moustard, Sennep, Blanka Sinapo, Moutarde blache, マスタード,  Mostarda, Muștar, Rірчиця, 芥末 , Mosterd

Απαιτήσεις του Λευκού Σιναπιού σε έδαφος: μπορεί να αναπτυχθεί σε ποικιλία εδαφών. Ιδανικά εδάφη για την καλλιέργεια της είναι τα γόνιμα, καλά στραγγιζόμενα, μέσης σύστασης, με pΗ από 6 έως 7.5.

Λίπανση: καλό θα είναι, για να γίνει ολοκληρωμένη λίπανση, πριν από οποιαδήποτε ενέργεια σας να προχωρήσετε σε ανάλυση εδάφους. Είναι μία απλή και οικονομική μέθοδος. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας δώσουμε όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι για την καλλιέργεια του λευκού Σιναπιού απαιτείται μια ισορροπημένη λίπανση Αζώτου, Φωσφόρου και Καλίου.

Αποστάσεις φύτευσης: 10 – 15 εκ. μεταξύ των φυτών πάνω στην γραμμή καλλιέργειας (φυτό με φυτό) και 20 – 30 εκ. μεταξύ των γραμμών καλλιέργειας (η απόσταση του διαδρόμου μεταξύ των φυτών).

Καλλιέργεια του Λευκού Σιναπιού σε γλάστρες ή δοχεία: Η καλλιέργεια του λευκού Σιναπιού σε δοχεία ή γλάστρες, θεωρείται σχετικά εύκολη, εάν ακολουθήσετε μερικούς βασικούς κανόνες. α) οι γλάστρες ή τα δοχεία που θα καλλιεργήσετε το λευκό Σινάπι πρέπει να έχουν βάθος τουλάχιστον 20 – 30 εκ. και η διάμετρος τους στο επάνω μέρος να είναι τουλάχιστον 30 εκ. Πρέπει να προσέξετε, ώστε οι οπές στράγγισης στη βάση τους να είναι καλά ανοιχτές ή να ανοίξετε και άλλες, ώστε το νερό του ποτίσματος να στραγγίζει καλά από το υπόστρωμα. β) επιλέξτε βιολογικό υπόστρωμα για καλλιέργεια φυλλωδών λαχανικών (μαρούλι, ρόκα κ.α.). Αποφύγετε αυτά που έχουν σβόλους ή πέτρες, γιατί θα εμποδίσουν τον σχηματισμό των ριζών. Εάν έχετε δικό σας υπόστρωμα π.χ. από κομποστοποίηση και είναι καλά απολυμασμένο, κοσκινίστε το καλά και ”σπάστε” με τα χέρια σας τυχόν σβόλους όταν το τοποθετείτε στη γλάστρα. γ) αφού γεμίσουμε τις γλάστρες μας με το υπόστρωμα, ανοίγουμε με το χέρι μας τρύπες για να φυτέψουμε τα φυτά της Καυκαλήθρας. Τοποθετούμε τα φυτά στο υπόστρωμα και τα σκεπάζουμε με προσοχή, ώστε η ρίζα του φυτού να είναι όλη μέσα στο υπόστρωμα. Ποτίζουμε ελαφρά, γύρω από κάθε φυτό. Σε κάθε γλάστρα, με διάμετρο 30 εκ. τοποθετούμε 4 – 5  φυτά. δ) διατηρείστε το υπόστρωμα της γλάστρας σταθερά υγρό, με μικρές ποσότητες νερού, καθ΄ όλη την διάρκεια της καλλιέργειας. ζ) τοποθετήστε τις γλάστρες σας σε σημείο με αρκετή ηλιοφάνεια (6 – 8 ώρες την ημέρα). Όταν οι θερμοκρασίες της άνοιξης αυξηθούν, μεταφέρετε τις γλάστρες σας σε ημι-σκιερή θέση.

Ποτίσματα στο Λευκό Σινάπι: είναι σχετικά απαιτητικό φυτό σε αρδευτικό νερό. Σε ξηρικές συνθήκες καλλιέργειας, η ποιότητα των φύλλων και το μέγεθος των φυτών θα επηρεαστούν αρνητικά.

Στην Ελλάδα, η καλλιέργεια είναι φθινοπωρινή και ανοιξιάτικη. Είναι πολύ πιθανό οι ανάγκες των φυτών σε νερό να καλυφθούν από εποχιακές βροχοπτώσεις. Σε περίπτωση ξηρικών συνθηκών, ένα ή δύο ποτίσματα την εβδομάδα είναι αρκετά. Ποτίστε πρωινές ή απογευματινές ώρες, με φειδώ και με μικρούς όγκους νερού. Δεν πρέπει να ”λιμνάζει” το νερό του ποτίσματος γύρω από τα φυτά, γιατί είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθούν συνθήκες σήψης των ριζών του φυτού.

Ως μέθοδο άρδευσης σε μικρής έκτασης καλλιέργειες, επιλέξτε αυτήν της σταγόνας (στάγδην άρδευση), ενώ σε μεγαλύτερες εκτάσεις επιλέξτε την τεχνητή βροχή (π.χ. καρούλι. εκτοξευτήρες κ.α).

Άλλες εργασίες: α) βοτάνισμα ή σκάλισμα αγριόχορτων, β) έλεγχος για εχθρούς και ασθένειες.

Πώς και πότε γίνεται η συγκομιδή του Λευκού Σιναπιού; τα φύλλα, οι σπόροι και τα άνθη είναι βρώσιμα. Παρακάτω θα περιγράψουμε τη διαδικασία συγκομιδής, ανά μέρος του φυτού. 1) Η συγκομιδή των φύλλων ξεκινάει 30 – 60 ημέρες από τη μεταφύτευση των φυτών στο έδαφος ή στην γλάστρα. Επιλέγουμε τα νεαρά φύλλα, μέσου μήκους 10 – 20 εκατοστών, που είναι καλοσχηματισμένα. Τα νεαρά φύλλα είναι τρυφερά και υπέροχα για νωπή κατανάλωση. Τα μεγαλύτερα φύλλα μπορείτε να τα συγκομίσετε για μαγειρική χρήση. Η συγκομιδή ξεκινάει τις πρωινές ώρες, μόλις η υγρασία έχει ”τιναχτεί” πάνω από τα φυτά. Με το χέρι ή με ένα ψαλίδι κόβουμε τα φύλλα στην βάση τους. Η μέθοδος αυτής της συγκομιδής (φύλλο – φύλλο) είναι σταδιακή και μπορεί να διαρκέσει, όσο οι συνθήκες είναι κατάλληλες για την ανάπτυξη των φυτών (συνήθως 5 – 10 συγκομιδές την περίοδο). Η μέθοδος συγκομιδής φύλλο – φύλλο έχει εφαρμογή συνήθως, σε μικρής έκτασης καλλιέργειες. Σε μεγαλύτερες, επιλέγεται η μέθοδος της συνολικής συγκομιδής. Συγκεκριμένα, κόβουμε όλο το φυτό 5 – 10 εκατοστά πάνω από το έδαφος (συνήθως 2 – 4 συγκομιδές την περίοδο).  Σε όλες τις περιπτώσεις, σταματάμε την συγκομιδή όταν: α) οι θερμοκρασίες ξεπεράσουν τους 25°C, β) όταν τα φυτά ανθίσουν, γιατί η ποιότητα των φύλλων μειώνεται αισθητά (πίκρισμα). 2) Η συγκομιδή των σπόρων είναι πιο χρονοβόρα σε σχέση με την συγκομιδή των φύλλων. Μπορεί να χρειαστεί και το διάστημα των 150 ημερών, μέχρι οι σπόροι να ωριμάσουν (ξεραθούν). Συνήθως, ως εποχή καλλιέργειας για την παραγωγή σπόρων λευκού Σιναπιού, επιλέγουμε αυτήν στις αρχές της άνοιξης (μετά τον τελευταίο παγετό). Σε περιοχές με ήπιο χειμώνα, η καλλιέργεια μπορεί να ξεκινήσει στα τέλη καλοκαιριού – αρχές φθινοπώρου και η συγκομιδή σπόρων, αρχές της άνοιξης. Οι σπόροι μεγαλώνουν σε λοβούς. Φανταστείτε ένα φασολάκι με τους σπόρους του. Όταν τα φύλλα των φυτών κιτρινίσουν και οι λοβοί από πράσινο αποκτήσουν σκούρο καφέ χρώμα, τότε είναι η καλύτερη στιγμή για τη συγκομιδή τους. Ένας εμπειρικός τρόπος ωριμότητας των σπόρων είναι, εάν κουνήσουμε έναν λοβό, οι σπόροι μέσα του κουδουνίζουν. Οπότε, όταν οι λοβοί είναι σκούρου καφέ χρώματος και ”κουδουνίζουν”, ξεκινάμε την συγκομιδή τους. Σε μικρές εκτάσεις η συγκομιδή γίνεται χειρωνακτικά (λοβός – λοβός), ενώ σε μεγάλες γίνεται μηχανικά (αλωνισμός). 3) Η συγκομιδή των ανθέων ξεκινάει νωρίς το πρωί, όταν τα άνθη έχουν αρκετή υγρασία στην επιφάνεια τους ή αργά το απόγευμα. Με ένα ψαλίδι, κόβουμε τα άνθη από την βάση τους και τα οδηγούμε για άμεση κατανάλωση.

Πως αποξηραίνουμε τους σπόρους του Λευκού Σιναπιού; αμέσως μετά τη συγκομιδή των λοβών, τους οδηγούμε σε σκιερό, καλά αεριζόμενο μέρος και τους τοποθετούμε πάνω σε μια εφημερίδα ή σε ένα χαρτί κουζίνας. Σε περίπου δύο ή και παραπάνω εβδομάδες, οι λοβοί θα ξεραθούν και θα γίνουν τραγανοί. Στη συνέχεια τους πιέζουμε απαλά να σπάσουν για να απελευθερωθούν από το εσωτερικό τους οι σπόροι. Κοσκινίζουμε με προσοχή και τους τοποθετούμε σε ένα βάζο. Οι σπόροι είναι κατάλληλοι και σωστά αφυδατωμένοι, όταν τους πιέζουμε και θρυμματίζονται εύκολα.

Διατήρηση και αποθήκευση: τα φύλλα, μετά την συγκομιδή, τα οδηγούμε γρήγορα σε σκιερό μέρος και τα τοποθετούμε απαλά σε νοτισμένο χαρτί κουζίνας. Τα τυλίγουμε σαν πάπυρο και τα βάζουμε σε μια πλαστική σακούλα, στο συρτάρι των λαχανικών στην κατάψυξη. Σε αυτές τις συνθήκες, μπορούν να διατηρηθούν έως 5 ημέρες.

Προσβολές από έντομα: πράσινη Αφίδα (Myzus persicae) και μαύρη Αφίδα (Aphis fabae), Σαλιγκάρια, Σκαθάρια

Προσβολές από μύκητες – βακτήρια: Αλτερναρία, Περονόσπορος, Ωίδιο, Σκληροτήνια, Βακτηριακή σήψη

Προσβολές από ιώσεις: –

 

ΘΡΕΠΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΣΙΝΑΠΙΟΥ  Ή ΑΣΠΡΗΣ ΒΡΟΥΒΑΣ

Το Λευκό Σινάπι είναι ένα εξαιρετικά θρεπτικό φυτό, πλούσιο σε μέταλλα όπως σίδηρο και ασβέστιο.

Δρα ως τονωτικό, βοηθά στην υγεία των οστών, ανακουφίζει από νευραλγίες και έχει αντιπυρετική δράση. 

Βοηθάει στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και στην πιο εύκολη πέψη του κρέατος. Επιπλέον, περιέχει ινδόλες οι οποίες έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Επομένως, η κατανάλωση του είναι αρκετά ωφέλιμη για τον οργανισμό.

Σε περίπτωση που έχετε βήχα ή κάποιο άλλο αναπνευστικό πρόβλημα όπως λαρυγγίτιδα ή βρογχίτιδα, μπορείτε να κάνετε ζεστές κομπρέσες με Λευκό Σινάπι.

 

ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΣΙΝΑΠΙΟΥ Ή ΑΣΠΡΗΣ ΒΡΟΥΒΑΣ 

Τα άνθη, τα φύλλα και οι σπόροι είναι βρώσιμα. Παρακάτω, μπορούμε να διακρίνουμε μερικές από τις χρήσεις τους στην κουζίνα.

1) Τα φύλλα μπορούν να καταναλωθούν ωμά ή μαγειρεμένα. Για ωμή χρήση, επιλέγουμε μικρά, τρυφερά φύλλα, τα οποία μπορούμε να τα προσθέσουμε σε σαλάτες με άλλα λαχανικά. Με αυτόν τον τρόπο, δίνουν μία ήπια πικάντικη γεύση, ενώ παράλληλα διατηρούνται τραγανά και ζουμερά. Τα μεγαλύτερα φύλλα, είναι καλύτερο να τα βράζουμε ή να τα τηγανίζουμε. Έτσι, είναι πιο τρυφερά και λιγότερο πικάντικα. Τα φύλλα του λευκού Σιναπιού ή της άσπρης Βρούβας, ταιριάζουν καλά σε συνταγές που περιέχουν τα παρακάτω: Χοιρινό, Αρνί και καπνιστά Λουκάνικα, Κρεμώδεις σάλτσες, παλαιωμένα και λιωμένα Τυριά, Μήλα, Ροδάκινα, Αγγούρια, Εσπεριδοειδή, Ξύδι (ειδικά μηλίτη) και ρύζι. Επίσης, συνδυάζονται επιτυχώς με ξηρούς καρπούς όπως Φιστίκια και Φουντούκια ή βότανα και μυρωδικά όπως το Κύμινο, ο Κόλιανδρος, ο Άνηθος, το Σκόρδο και το Μάραθο.

Στην Πάρο, την άνοιξη, μαγειρεύουν Κατσικάκι με βρούβες, μία πολύ απλή και νόστιμη συνταγή, ενώ σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας και της Κύπρου, βράζουν τα φύλλα και φτιάχνουν σαλάτες άσπρης Βρούβας, με ελαιόλαδο και λεμόνι. Επίσης, είναι πολύ συνηθισμένο υλικό γέμισης σε πίτες, σε ομελέτες κ.α.

2) Οι σπόροι είναι πολύ γνωστοί παγκοσμίως, ως το βασικό συστατικό για την παρασκευή μουστάρδας. Είναι στρογγυλοί, ανοιχτού καφέ χρώματος, με σκληρό περίβλημα. Είναι άοσμοι και αναδύουν ποικίλα αρώματα και γεύσεις, όταν αλεστούν ή όταν επεξεργαστούν. Οι σπόροι του λευκού Σιναπιού ή της άσπρης Βρούβας, είναι ήπια πικάντικοι, ελαφρώς γλυκοί. Όταν ψηθούν, αναδύουν αρώματα που θυμίζουν αυτό του φουντουκιού, του ποπ κορν κ.α.

Εκτός από την παρασκευή μουστάρδας, μπορούν να προστεθούν ολόκληροι σε τουρσί λαχανικών, σε μαρινάδες, σάλτσες κ.α. Επίσης μπορούν να αλεστούν και η σκόνη να προστεθεί σε μείγματα με άλλα μπαχαρικά, σε φαγητά (π.χ. φρικασέ), σε σάλτσες κ.α.

3) Τα φύλλα έχουν τραγανή υφή, ήπια καυτερή γεύση με έντονο άρωμα μουστάρδας και μελιού και είναι μία πολύ καλή και όμορφη προσθήκη σε σαλάτες ή ως γαρνιτούρα σε διάφορα πιάτα (ζυμαρικά, ψάρια κ.α.).

Το λευκό Σινάπι, εκτός από τη χρήση στην κουζίνα, είναι φημισμένο φυτό για την βελτίωση των εδαφών. Μαζί με άλλα είδη ή και μόνο του, έχει χρήσεις ως φυτό χλωρής λίπανσης. Επιπρόσθετα, είναι φυτό ζωοτροφής και συστατικό για την παραγωγή βιοκαυσίμων (βιοντίζελ κ.α.).