Βιολογικοί σπόροι, παραδοσιακής ποικιλίας φασολιάς – τύπου γίγαντας ή ελέφαντας (μεγαλόκαρπο).
Προέλευση από την βόρεια Ιταλία. Όταν το φυτό έφτασε στην Ιταλία, ήρθε μέσω των ιβηρικών εμπορικών δρόμων. Οι Ιταλοί, λόγω της προέλευσής του, το ονόμασαν Fagiolo di Spagna (φασόλι της Ισπανίας). Λόγω του εξαιρετικά μεγάλου μεγέθους του, του πλατύ σχήματος και της κορυφαίας ποιότητάς του, το φασόλι απέκτησε τον τίτλο Corona (Στέμμα) ή Regina di Spagna (Βασίλισσα της Ισπανίας), συμβολίζοντας την ανωτερότητά του έναντι των άλλων οσπρίων.
Φυτό αναρριχώμενο, πολύ εύρωστο. Οι βλαστοί, μπορούν εύκολα να φτάσουν ή να ξεπεράσουν σε ύψος τα 3 έως 4 μέτρα. Απαιτεί ισχυρή υποστύλωση με καλάμια, δίχτυ ή σύρμα. Τα φύλλα είναι μεγάλα, σκούρο πράσινου χρώματος. Τα άνθη μόνο σε αυτή την ποικιλία γίγαντα, είναι λευκά, σε άλλες είναι κόκκινα. Είναι μεγάλου μεγέθους και σχηματίζονται σε ταξιανθίες.
Σχηματίζει μεγάλους λοβούς, αρχικά πράσινου χρώματος, που κατά την ωρίμανση αλλάζει σε κίτρινο – καφέ. Το μήκος τους, κυμαίνεται από 14 έως 15 εκατοστά και πλάτος τους, από 2 έως 2,5 εκατοστά. Το σχήμα τους είναι πεπλατυσμένο, ελαφρά κυρτό, με μυτερή άκρη. Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής ποικιλίας είναι ότι, ο λοβός όταν ωριμάσει κρατάει τους σπόρους στο εσωτερικό του (δεν ανοίγει), σε αντίθεση με άλλες που τους ρίχνουν.
Η υφή του σπόρου μετά το μαγείρεμα, είναι κρεμώδης που θυμίζει βούτυρο. Η φλούδα είναι πολύ λεπτή και δεν γίνεται αντιληπτή κατά την μάσηση. Η γεύση είναι ήπια – γλυκιά, με μια νότα φουντουκιού και κάστανου.
Η ποικιλία λευκή Corona, είναι πάρα πολύ καλή επιλογή, για ωμή κατανάλωση σε σαλάτες, για πουρέ, στον φούρνο ή σε σούπες.
Αποδίδουν καλύτερα, σε περιοχές με δροσερά κλίματα και υψόμετρο (500 έως 1.000 μέτρα).
Ιδανική για καλλιέργεια από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.
Καλλιέργεια υπαίθρια.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΙΚΙΛΙΑΣ ΦΑΣΟΛΙ ΓΙΓΑΝΤΑΣ – ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΛΕΥΚΗ CORONA
Χώρα προέλευσης ποικιλίας: Ιταλία, περιοχή του Πιεμόντε, Κούνεο
Καλλιεργείται από: άγνωστο
Οι δικές μας παρατηρήσεις: μια κλασσική, μεγαλόκαρπη, παραδοσιακή ποικιλία φασολιού γίγαντα ή ελέφαντα. Φυτό εύρωστο, αναρριχώμενο, με μεγάλους λοβούς, πολύ παραγωγικό. Ιδανική επιλογή για ορεινή καλλιέργεια.
Που μπορεί να καλλιεργηθεί στην χώρα μας: προτιμούν δροσερά κλίματα και υψόμετρο (π.χ. Βόρεια Ελλάδα)
Ιδανική εποχή καλλιέργειας: άνοιξη, καλοκαίρι. Με περίοδο σποράς τον Απρίλιο – Μάιο
Ύψος φυτού: 2,0 – 3,0 μέτρα (αναρριχώμενη ποικιλία). Επειδή το φυτό γίνεται πολύ ψηλό και βαρύ, δεν μπορεί να σταθεί μόνο του. Χρειάζεται οπωσδήποτε τεχνητή στήριξη με ψηλά καλάμια (σε σχήμα πυραμίδας) ή ειδικό δίχτυ αναρρίχησης φασολιάς στερεωμένο σε γερούς πασσάλους.
Βράβευση ποιότητας ποικιλίας: –
Σπορά – συγκομιδή ξερών σπόρων: 120 – 150 ημέρες (ανάλογα με την εποχή καλλιέργειας και τις τοπικές συνθήκες)
Μπορεί να καλλιεργηθεί σε γλάστρα ή μεγάλο δοχείο; ΟΧΙ
Κατάλληλη για επαγγελματική καλλιέργεια; ΝΑΙ
Κατάλληλη για οικιακό λαχανόκηπο; ΝΑΙ
Απόδοση (παραγωγικότητα): πολύ παραγωγική
Πιστοποίηση βιολογικών σπόρων – φορέας: CCPB – 1
Πιστοποίηση ανασυσκευασίας βιολογικών σπόρων – φορέας: ΔΗΩ
Άδεια συσκευασίας και διακίνησης σπόρων: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών
ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΠΟΡΑΣ ΣΤO ΦΑΣΟΛΙ ΓΙΓΑΝΤΑΣ Ή ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ
Επίπεδο δυσκολίας φυτρώματος (από 1 – 3): 1 (εύκολο)
Αριθμός σπόρων/γρ: 1/2 ή 1 (εξαρτάται από το μέγεθος της κάθε ποικιλίας και από την χρονιά καλλιέργειας)
Απαιτείται μούλιασμα των σπόρων; ΝΑΙ. Μουλιάστε τους σπόρους σε χλιαρό νερό για το πολύ 4 έως 6 ώρες (όχι όλη τη νύχτα). Μετά το μούλιασμα, στραγγίξτε τους καλά και φυτέψτε τους αμέσως στο χώμα.
Εποχή σποράς: από τα μέσα Απριλίου έως τα τέλη Μαΐου. Το έδαφος, πρέπει να έχει φτάσει στους 12°C με 15°C σε βάθος 5-8 εκατοστών. Αν είναι κρύο και λασπωμένο, ο μεγάλος αυτός σπόρος θα σαπίσει αντί να βλαστήσει.
Βάθος σποράς: 3 έως 5 εκατοστά.
Πως σπέρνουμε τα φασόλια γίγαντες; σκαλίζουμε το έδαφος, με επιμέλεια και αφαιρούμε τυχόν πέτρες ή σβόλους από την επιφάνεια του.
Ανοίγουμε παράλληλα αυλάκια (μικρού βάθους) που να απέχουν μεταξύ τους 80 έως 100 εκατοστά. Μέσα σε κάθε αυλάκι, σε κάθε θέση σποράς, τοποθετούμε ανάλογα με τον τρόπο υποστύλωσης 2 ή 5 – 6* σπόρους φασολιών γίγαντα, με απόσταση μεταξύ των θέσεων, τα 22 έως 25 εκατοστά. Το βάθος των σπόρων, μέσα στο αυλάκι, πρέπει να είναι 4 – 5 εκατοστά. Οι σπόροι στην θέση σποράς τοποθετούνται ”πλαγιαστοί” ή η μύτη τους (το μάτι τους) να κοιτάει προς τα κάτω. Ακολουθεί το σκέπασμα των λάκκων με αφράτο χώμα και ένα ελαφρύ πάτημα.
* 2 σπόρους τοποθετούμε, όταν υποστυλώνουμε τα φυτά του γίγαντα, πάνω σε ειδικό δίχτυ καλλιέργειας και 5 – 6, όταν η καλλιέργεια γίνει παραδοσιακά με καλάμια που σχηματίζουν πυραμίδα.
Αραίωμα φυτών: μετά το φύτρωμα των σπόρων της φασολιάς, ακολουθεί το αραίωμα τους. Διατηρούμε σε κάθε θέση σποράς 3 έως 4 υγιή, νεαρά φυτά (στα καλάμια) και 1 φυτό (στην υποστύλωση με δίχτυ). Τα υπόλοιπα, τα αφαιρούμε από το έδαφος, με το χέρι. ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Τα καλάμια (ή το δίχτυ υποστύλωσης) πρέπει να τοποθετούνται πολύ νωρίς, περίπου 15 έως 20 ημέρες μετά το φύτρωμα των σπόρων. Γιατί, εάν τα φυτά ψηλώσουν κι άλλο χωρίς στήριγμα, ο ευαίσθητος βλαστός τους θα λυγίσει, θα πέσει στο χώμα και μπορεί να σπάσει από τον άνεμο ή το ίδιο του το βάρος. Επίσης θα μπλεχτούν τα φυτά μεταξύ τους και θα είναι δύσκολος ο διαχωρισμός τους, χωρίς ζημιά σε νεαρούς βλαστούς.
Βασικές απαιτήσεις φυτρωτικότητας σπόρου – χρόνος: όταν η θερμοκρασίες είναι 20 έως 25°C και η θερμοκρασία του εδάφους είναι πάνω από τους 15°C, ο σπόρος θα βλαστήσει, σε 4 έως 7 ημέρες.
Απαιτούμενος χώρος / m²: 4 έως 5 φυτά
ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΑΣ
Οικογένεια: Fabaceae
Επιστημονική ονομασία: Phaseolus coccineus var. albiflorus
Καταγωγή φασολιάς γίγαντα ή ελέφαντα: ορεινές περιοχές της Κεντρικής Αμερικής και του Μεξικού.
Άλλες ονομασίες: Φασόλια Γίγαντες – η πιο κοινή ονομασία σε όλη την ελληνική επικράτεια. Φασόλια Ελέφαντες – χρησιμοποιείται για τους ακόμη μεγαλύτερους σπόρους, της ίδιας καλλιέργειας. Πολυανθή φασόλια – λαϊκή-εμπειρική απόδοση του είδους λόγω της πλούσιας ανθοφορίας του.
Διεθνείς ονομασίες: White Runner Bean, White Emergo, Butter Bean, Haricot d’Espagne Blanc, Weisse Prunkbohne, Fagiolo di Spagna Bianco, Ayocote blanco, Piękny Jaś, Weiße Feuerbohne, Shiro-Ingen (白インゲン豆), Бели тетовац, Fasule e madhe.
Γενικά για τα φασόλια γίγαντες: καλλιεργήθηκαν αρχικά, από τους ιθαγενείς πληθυσμούς της Κεντρικής Αμερικής, πριν από τουλάχιστον 4.000 χρόνια. Μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη από τους Ισπανούς κατακτητές τον 16ο αιώνα και καλλιεργήθηκαν στην Αγγλία και τη Γαλλία, αποκλειστικά ως καλλωπιστικό αναρριχώμενο φυτό, για τα εντυπωσιακά άνθη του.
Στα Ελλάδα, τα φασόλια (και οι γίγαντες), έφτασαν μετά την ανακάλυψη της Αμερικής και καλλιεργήθηκαν αρχικά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Μετά από δοκιμές, είδανε ότι αποδίδουν καλύτερα σε δροσερά κλίματα και με τον καιρό, οι ορεινές περιοχές της κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, έγιναν τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής.
Αρχικά η καλλιέργεια, κάλυπτε τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων, όμως με το πέρασμα των χρόνων και με την βελτίωση των οδικών αξόνων (και των μέσω μεταφοράς), ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα. Η καταλυτική κίνηση, για την ανάδειξη του προϊόντος έγινε τη δεκαετία του 1990 και του 2000, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώρισε τη μοναδικότητα τους: Φασόλια Γίγαντες – Ελέφαντες Πρεσπών Φλώρινας (Π.Γ.Ε.), Φασόλια Γίγαντες – Ελέφαντες Καστοριάς (Π.Γ.Ε.), Φασόλια Γίγαντες – Ελέφαντες Κάτω Νευροκοπίου (Π.Γ.Ε.)
Οι κυριοτέρες χώρες παραγωγής φασολιών γίγαντα ή ελέφαντα στην Ευρώπη είναι, η Ελλάδα, η Πολωνία, ή Ισπανία και η Ιταλία.
Είδη φασολιών γίγαντα – ελέφαντα: αν και ανήκουν στο ίδιο βοτανικό είδος (Phaseolus coccineus), διαχωρίζονται αυστηρά στο εμπόριο με βάση το βάρος των σπόρων τους. 1) Φασόλια Γίγαντες – είναι οι μεγάλοι λευκοί σπόροι. Για να χαρακτηριστεί μια παρτίδα ως ”Γίγαντες”, το βάρος 1.000 σπόρων πρέπει να κυμαίνεται υποχρεωτικά από 1.200 έως 1.800 γραμμάρια. 2) Φασόλια Ελέφαντες – πρόκειται για τους ακόμα πιο μεγάλους σπόρους του ίδιου φυτού. Για να χαρακτηριστούν ως ”Ελέφαντες”, το βάρος 1.000 σπόρων πρέπει να ξεπερνά τα 1.800 γραμμάρια. Υπάρχουν επίσης, κάποιες ακόμα παραλλαγές του ίδιου είδους, α) Μαύροι Γίγαντες, β) Πολύχρωμοι γίγαντες και γ) Γίγαντες πλακέ Ξάνθης.
Απαιτήσεις του φασολιού – γίγαντα σε κλίμα: ευδοκιμεί αποκλειστικά σε παραλίμνιες περιοχές (π.χ. Πρέσπες) ή σε οροπέδια και κοιλάδες ποταμών (π.χ. Καστοριά, Νευροκόπι) που εξασφαλίζουν πρωινή δροσιά και ομίχλη. Απαιτεί υψηλή σχετική υγρασία στον αέρα για να κρατηθούν δροσερά τα άνθη και να διευκολυνθεί η επικονίαση από τις μέλισσες.
Το φυτό αναπτύσσεται άριστα σε θερμοκρασίες μεταξύ 18°C και 25°C. Σε θερμοκρασίες, πάνω από τους 32°C, είναι πιθανό να παρατηρήσουμε πτώση των ανθέων και δραματική μείωση της παραγωγής. Η ελάχιστή θερμοκρασία για τα φασόλια γίγαντες, είναι κοντά στους 0°C.
Απαιτήσεις του φασολιού – γίγαντα σε έδαφος: η καλλιέργεια μπορεί να γίνει σε γόνιμα εδάφη, μέσης σύστασης. Πρέπει να αποφεύγουμε, αυτά που κρατούν υγρασία και είναι σφιχτά, γιατί θα δυσκολέψουν το φύτρωμα των σπόρων και είναι πιθανό να δημιουργήσουν προβλήματα στις ρίζες των φυτών (πιθανή μυκητολογική προσβολή). Το ιδανικό ph, κυμαίνεται από το 6 έως το 7. Σε εδάφη με pH πάνω από 7,5 ή σε πολύ ασβεστούχα εδάφη, το φυτό παρουσιάζει τροφοπενίες (κυρίως σιδήρου) και οι σπόροι γίνονται σκληροί, με αποτέλεσμα να μην βράζουν εύκολα.
Λίπανση: καλό θα είναι για να γίνει ολοκληρωμένη λίπανση, πριν από οποιαδήποτε ενέργεια σας, να προχωρήσετε σε ανάλυση εδάφους. Είναι μια απλή και οικονομική μέθοδος. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας δώσουμε, όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι, εχει υψηλές απαιτήσεις σε Φώσφορο και Κάλιο.
Αποστάσεις φύτευσης: 30 – 50 εκ. πάνω στην γραμμή (απόσταση φυτό με φυτό) και 80 – 100 εκ. γραμμή από γραμμή καλλιέργειας (απόσταση σειρά με σειρά).
Υποστύλωση φασολιάς γίγαντα: οι κύριοι τρόποι είναι οι παρακάτω. 1) Υποστύλωση σε καλάμια (με σχήμα πυραμίδα ή Σκηνή): είναι η πιο διαδεδομένη και δοκιμασμένη μέθοδος, για μικρές και μεσαίες καλλιέργειες. Τοποθετούνται 4 μακριά καλάμια ή ξύλινοι πάσσαλοι (ύψους 2,5 – 3,5 μέτρων) στις τέσσερις γωνίες ενός νοητού τετραγώνου. Τα καλάμια ενώνονται και δένονται γερά στην κορυφή με σύρμα ή σπάγκο, σχηματίζοντας μια πυραμίδα. Στην βάση κάθε καλαμιού, φυτεύονται 2-3 σπόροι. 2)Υποστύλωση σε πλαστικό δίχτυ: το δίχτυ έχει άνοιγμα τετραγώνων (ματιών) 15 χ 15 εκ. Στηρίζετε σε γερούς πασάλους με τα ανάλογα σύρματα κ.α. Η καλλιέργεια με αυτό τον τρόπο είναι γραμμική και το φυτό αναρριχάτε μέσα στο δίχτυ.
Καλλιέργεια σε γλάστρες ή δοχεία: δεν είναι εύκολη, λόγω του μεγάλου μεγέθους του φυτού. Εάν επιλεγεί, πρέπει να δοθεί προσοχή στο μέγεθος του δοχείου (να είναι 40 λίτρα τουλάχιστον), στην θέση που θα τοποθετηθεί (απάνεμη, ημισκιερή), στα ποτίσματα (καθημερινό) και τέλος στην υποστύλωση (στήριξη σε ανθεκτική πέργκολα ή πασσάλους). Η καλλιέργεια στην χώρα μας, γίνετε κυρίως στο έδαφος.
Ποτίσματα στο φασόλι – γίγαντα: η συχνότητα και η ποσότητα των αρδεύσεων, αλλάζει ανάλογα την εποχή και το στάδιο ανάπτυξης του φυτού. Μετά την σπορά, ποτίζουμε ελαφρά, για να βοηθήσουμε τον σπόρο να φυτρώσει. Μετά το φύτρωμα, το πότισμα αλλάζει ανά 2 – 3 ημέρες, ανάλογα με τον τύπο του εδάφους (πόσο νερό ”κρατάει”) και τις βροχοπτώσεις της άνοιξης. Κατά την ανθοφορία, το πότισμα αλλάζει σε καθημερινό, (το πολύ ανά δυο ημέρες) για να βοηθήσουμε το φυτό να συγκρατήσει τα άνθη του και αποφύγουμε την ανθόρροια. Τέλος, όταν ωριμάσουν οι λοβοί, τα ποτίσματα μειώνονται κάθε 3 – 4 ημέρες.
Τα ποτίσματα, γίνονται πάντα πολύ νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα μετά τη δύση του ήλιου. Η ιδανική μέθοδος ποτίσματος, είναι η σταγόνα (στάγδην άρδευση), γιατί προσφέρει σταθερή και ελεγχόμενη υγρασία απευθείας στη ρίζα, χωρίς να διαβρέχει το φύλλωμα και τα άνθη.
Πως και πότε γίνεται η συγκομιδή του φασολιού – γίγαντα; η συγκομιδή των ξερών φασολιών, ξεκινάει συνήθως το φθινόπωρο, από το δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου έως και τον Νοέμβριο (ανάλογα την περιοχή και την περίοδο που έγινε η σπορά). Σε αυτό το στάδιο, οι λοβοί χάνουν το πράσινο χρώμα τους, κιτρινίζουν, καφετιάζουν και ξεραίνονται. Αν κουνήσετε τον λοβό, ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος των ξερών φασολιών που χτυπούν εσωτερικά σαν να κουδουνίζουν.
Η συγκομιδή γίνεται χειρωνακτικά. Επιλέγουμε τους ξερούς λοβούς που έχον σκούρο καφετί χρώμα και τους τοποθετούμε σε σακιά. Η ολοκλήρωση της συγκομιδής, γίνεται σε 3 – 4 χέρια, γιατί οι λοβοί ωριμάζουν σε διαφορετικό χρόνο.
Διατήρηση και αποθήκευση: απλώνουμε τα φασόλια σε σκιερό καλά αεριζόμενο χώρο, για μερικές ημέρες, μέχρι η υγρασία τους είναι κάτω από 14%. Σε αυτό το στάδιο, αφαιρούμε σπασμένα φασόλια και ξένες ύλες. Ακολουθεί η κατάψυξη των φασολιών για 5 – 7 ημέρες, με σκοπό την προστασία, από τις προνύμφρες τους εντόμου Βρούχος (αυτό που κάνει τρύπες στα φασόλια).
Η ιδανική αποθήκευση τους γίνεται σε γυάλινα ή πλαστικά βάζα, που κλείνουν αεροστεγώς. Μέσα στο δοχείο, προσθέστε αποξηραμένα φύλλα δάφνης ή καυτερές πιπεριές για επιπλέον προστασία από έντομα.
Προσβολές από έντομα: Βρούχος, Τετράνυχος, Αφίδες, Θρίπες
Προσβολές από μύκητες – βακτήρια: Ανθράκωση, Σκληρωτινίαση, Σκωρίαση, Ωίδιο, Βακτηριακό έγκαυμα, Pseudomonas sp.
Προσβολές από ιώσεις: Κοινό μωσαϊκό της Φασολιάς (BCMV), Κίτρινο μωσαϊκό της Φασολιάς (BYMV)
ΘΡΕΠΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΦΑΣΟΛΙΑΣ
1) Τα φασόλια είναι καλή πηγή φυτικής πρωτεΐνης. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μισή κούπα φασολιών προσφέρει στον οργανισμό μας περίπου 7 γρ. πρωτεϊνών, δηλαδή ίδια ποσότητα που παίρνουμε από 30 γρ. κοτόπουλο, ψάρι ή κρέας.
2) Είναι πολύ καλή πηγή διαλυτών φυτικών ινών κι έτσι συμβάλλουν στη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, που επιβαρύνουν τη λειτουργία της καρδιάς. Βοηθούν ιδιαίτερα το καρδιαγγειακό μας σύστημα.
3) Περιέχουν αρκετό σίδηρο και έτσι ενισχύουν την αιμοποίηση.
4) Αποτελούν πηγή ασβεστίου.
5) Είναι πηγή φυλλικού οξέος. Το φυλλικό οξύ ανήκει στην ομάδα των βιταμινών του συμπλέγματος Β. Έρευνες έχουν δείξει ότι το φυλλικό οξύ, εκτός από την αιμοποίηση, συμβάλλει και στην πρόληψη καρδιοπαθειών και καρκίνου.
6) Λόγω του χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη τους, διατηρούν χαμηλά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
7) Έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση τριών μερίδων φασολιών εβδομαδιαίως προστατεύει τον οργανισμό και, λόγω των φυτικών ινών και των αντιοξειδωτικών, μειώνει τον κίνδυνο χρόνιων παθήσεων, όπως του καρκίνου.
8) Πλούσια σε φυτικές ίνες, τα φασόλια βοηθούν το πεπτικό σύστημα να λειτουργεί κανονικά, εμποδίζοντας φαινόμενα δυσκοιλιότητας. Κάθε γεύμα πλούσιο σε φυτικές ίνες καλό είναι να συνοδεύεται με άφθονα υγρά, που συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου.
9) Τα φασόλια μάς δημιουργούν αίσθημα πληρότητας και μας κάνουν να νιώθουμε περισσότερο χορτάτοι. Ετσι αποφεύγουμε να καταναλώνουμε επιπλέον τροφές και ταυτόχρονα περιορίζουμε σημαντικά τις θερμίδες που συσσωρεύει ο οργανισμός μας. Ωστόσο τα φασόλια λόγω του περιβλήματός τους συχνά μπορούν να προκαλέσουν τυμπανισμό, το λεγόμενο «φούσκωμα». Ατομα με παθήσεις του γαστρεντερικού, όπως σπαστική κολίτιδα, έλκος, γαστρίτιδα, οισοφαγίτιδα, καλό είναι να τα καταναλώνουν σε μικρές ποσότητες ή και καθόλου. Οι φακές, συγκριτικά, είναι πιο εύπεπτες.
ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΑΣΟΛΙΩΝ ΓΙΓΑΝΤΕΣ Ή ΕΛΑΦΑΝΤΕΣ
Βρώσιμο μέρος του φυτού: οι αποξηραμένοι σπόροι (φασόλια)
Στην γαστρονομία: αποτελούν μια πολύ θρεπτική τροφή, με αρκετές χρήσεις στις κουζίνες του κόσμου. Στην χώρα μας, τους καταναλώνουμε κυρίως στον φούρνο (Γίγαντες Πλακί στο Φούρνο). Σιγομαγειρεύονται στο φούρνο με σάλτσα τομάτας, κρεμμύδι, σκόρδο, ελαιόλαδο και άνηθο ή σέλινο, μέχρι να μελώσουν. Επίσης, Μαγειρεύονται στην κατσαρόλα (γιαχνί) μαζί με άγρια χόρτα, σπανάκι ή σέσκουλα, δημιουργώντας ένα πιάτο με υψηλή θρεπτική αξία. Επίσης μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες, όπου αφού βραστούν και κρυώσουν, ανακατεύονται με φρέσκα μυρωδικά (μαϊντανό, δυόσμο), κρεμμυδάκι, φέτα, λιαστή τομάτα. Τέλος, μπορούν να αντικαταστήσουν τον πουρέ πατάτας. Πολτοποιούνται ζεστοί με ελαιόλαδο ή βούτυρο και γίνονται ένα νόστιμο συνοδευτικό για ψάρια ή ψητά κρέατα.
Ταιρίαζουν πολύ με, φρέσκια & λιαστή τομάτα, σκόρδο, κρεμμύδι, σέλινο, μαϊντανό, άνηθο. Επίσης με δενδρολίβανο, φασκόμηλο, διάφορα άγρια χόρτα, σπανάκι και σέσκουλο. Με τυριά όπως, φέτα, κεφαλοτύρι, παρμεζάνα και αλλαντικά όπως το μπέικον και το απάκι. Ακόμα με χοιρινό, μοσχάρι, χωριάτικο λουκάνικο, χταπόδι, σουπιές, μύδια, γαρίδες, καπνιστή πάπρικα Αλμωπίας, μπούκοβο, καυτερές πιπεριές κ.α.
Δέσμευση Αζώτου: το φυτό δεσμεύει το άζωτο της ατμόσφαιρας στο έδαφος, μέσω των ριζών του (όπως όλα τα Ψυχανθή).
Κτηνοτροφία: τα φύλλα και οι κενοί λοβοί, μετά τη συγκομιδή αποτελούν εξαιρετική, θρεπτική τροφή για τα παραγωγικά ζώα.
Καλλωπιστική χρήση: παράγουν πυκνό καταπράσινο φύλλωμα και πανέμορφα λευκά άνθη. Χρησιμοποιούνται για την κάλυψη φραχτών, πέργκολων και μπαλκονιών.
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ – ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ
1) Οι σπόροι που διαθέτουμε, είναι πιστοποιημένοι βιολογικοί, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό κανονισμό, που ορίζει τους κανόνες παραγωγής και πιστοποίησης τους.
2) Επιλέγουμε βιολογικούς σπόρους, ΜΟΝΟ από κορυφαίες σπορό-παραγωγικές εταιρίες. Αυτές ακολουθούν όλες τις διαδικασίες, ώστε να διαθέτουν υψηλά επίπεδα βλάστησης και να είναι απαλλαγμένοι από παθογόνα.
3) Είναι όλοι αναπαραγόμενοι και ελεύθεροι πνευματικών δικαιωμάτων. Μπορείτε να τους να τους διατηρείτε και να τους αποθηκεύσετε για μελλοντική χρήση, χωρίς κανένα πρόβλημα.
4) Δεν είναι γενετικά τροποποιημένοι (Μεταλλαγμένοι) ούτε Υβρίδια. Ανήκουν στην κατηγορία, των βελτιωμένων ποικιλιών και παραδοσιακών ποικιλιών.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ;
Οι σπόροι που έχουν παραχθεί, από φυτά, στα οποία εφαρμόζεται η βιολογική καλλιέργεια. Το αγρόκτημα που γίνεται η παραγωγή τους, ελέγχεται ώστε να γίνεται η εφαρμογή της βιολογικής γεωργίας και οι σπόροι που θα παραχθούν, να πληρούν τις προϋποθέσεις και να είναι κατάλληλοι για την αγορά.
Οι συμβατικοί σπόροι, πριν συσκευαστούν απολυμαίνονται με χημικά. Στους βιολογικούς σπόρους η απολύμανση τους γίνεται με φυσικούς τρόπους (π.χ. χρήση χαμηλών θερμοκρασιών).
Γιατί να επιλέξω τους βιολογικούς σπόρους;
– γιατί είναι σημαντικό για εμάς, αλλά και τις επόμενες γενιές, να διατηρηθούν οι παραδοσιακοί σπόροι. Επιλέγοντας βιολογικούς σπόρους, σας δίνεται η δυνατότητα να καλλιεργήσετε μια παραδοσιακή ποικιλία και να διατηρήσετέ σπόρους για δική σας χρήση.
– γιατί θα δοκιμάσετε ξεχωριστές – αυθεντικές γεύσεις.
– επειδή παράγονται σε κτήματα που καλλιεργούνται βιολογικά, είναι καλά προσαρμοσμένοι σε αυτές τις συνθήκες καλλιέργειας. Οπότε είναι μία ιδανική πρόταση, για κτήματα που θα εφαρμόσουν την βιολογική γεωργία ή άλλες οικολογικές μεθόδους καλλιέργειας.
– γιατί είναι μια έμπρακτη στήριξη, στην προσπάθεια που γίνεται, για μια βιώσιμη γεωργία, που σέβεται την βιοποικιλότητα και το περιβάλλον γενικότερα.
Φασόλι χάντρα - μπαρμπούνι Borlotto (ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΠΟΡΟΣ) 







