Καπουτσίνος Alaska lady bird (8 ΦΥΤΑ)

Βιολογικά φυτά Καπουτσίνου, Alaska lady bird.

Με καταγωγή από τη νότια Αμερική, ο Καπουτσίνος έφτασε στην Ευρώπη, τον 16ο αιώνα και καλλιεργήθηκε, αρχικά στην Ισπανία και έπειτα στη Γαλλία. Στην Ελλάδα, δεν είναι γνωστό το πότε ακριβώς ήρθε. Φημολογείται, ότι καλλιεργήθηκε πρώτη φορά τον 18ο ή τον 19ο αιώνα και ότι τον έφεραν μαζί τους, κάποιοι περιηγητές και βοτανολόγοι της εποχής.

Ο Καπουτσίνος Alaska lady bird, είναι μία νάνα ποικιλία, με μέγιστο ύψος τα 40 εκατοστά. Σχηματίζει στρογγυλά φύλλα, που θυμίζουν νούφαρα και έχουν στην επιφάνεια τους, διάσπαρτες πράσινες, κρεμ ή λευκές κηλίδες. Τα άνθη έχουν σχήμα χωνιού και το χρώμα τους είναι χρυσό-κίτρινο στις άκρες, με ροζ-κόκκινες κηλίδες στο κέντρο. Η περίοδος ανθοφορίας στον Καπουτσίνο, ξεκινάει στις αρχές καλοκαιριού και ολοκληρώνεται το φθινόπωρο.

Όλα τα μέρη του φυτού είναι βρώσιμα. Τα πιο δημοφιλή είναι τα φύλλα και τα άνθη. Τα φύλλα, ειδικά τα νεαρά και τρυφερά, έχουν μια ευχάριστη, πιπεράτη γεύση, που θυμίζει αυτήν του κάρδαμου. Προστίθενται ολόκληρα ή κομμένα σε σαλάτες, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε σάντουιτς, αντικαθιστώντας το μαρούλι. Επιπλέον, μπορούν να προστεθούν και σε σάλτσα πέστο. Τα άνθη, έχουν πιο ήπια και ελαφρώς γλυκιά, πιπεράτη γεύση. Χρησιμοποιούνται ευρέως, ως εντυπωσιακή γαρνιτούρα σε σαλάτες, ορεκτικά, πιάτα με τυριά, σούπες και επιδόρπια.

Πολύ καλή επιλογή για καλλιέργεια από ερασιτέχνες και επαγγελματίες.

Μπορεί να καλλιεργηθεί υπαίθρια ή σε μεγάλες, βαθιές γλάστρες.

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤOY ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟΥ ALASKA LADY BIRD 

Προέλευσης ποικιλίας: Ολλανδία (πιθανή)

Καλλιεργείται από: 1980

Οι δικές μας παρατηρήσεις: ο Καπουτσίνος Alaska lady bird, είναι μια νάνα ποικιλία, με πολύ καλά χαρακτηριστικά. Το χαμηλό της ύψος, την καθιστά εύκολη για καλλιέργεια, τόσο στο έδαφος όσο και στις γλάστρες. Παράγει πλούσιο φύλλωμα και μεγάλο αριθμό βρώσιμων ανθέων.

Πού μπορεί να καλλιεργηθεί στη χώρα μας: σε όλη την Ελλάδα, όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες για την ανάπτυξη του φυτού. Οι ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξη του είναι από 18°C έως 24°C, με ελάχιστη τους 0°C και μέγιστη τους 30°C.

Ιδανική εποχή μεταφύτευσης; μέσα – τέλος άνοιξης

Ύψος φυτού: 30 έως 40 εκατοστά

Χρώμα φύλλων: ακανόνιστες κηλίδες, με κρεμ και πράσινους χρωματισμούς

Χρώμα άνθους: χρυσό-κίτρινο με ροζ – κόκκινες κηλίδες στο κέντρο του άνθους

Διάρκεια ζωής του φυτού: ετήσιο

Γεύση – άρωμα: α) Φύλλα: έχουν μια χαρακτηριστική πιπεράτη γεύση, που θυμίζει αυτήν του κάρδαμου και της ρόκας, ενώ αφήνουν μία ελαφρώς πικάντικη επίγευση, που θυμίζει τη μουστάρδα. β) Άνθη: Η γεύση τους είναι πικάντικη και μοιάζει με αυτήν της ρόκας, του κάρδαμου και του ραπανακίου. Σε αντίθεση με τα φύλλα, τα άνθη έχουν μία ελαφρώς γλυκιά επίγευση, λόγω του νέκταρ που περιέχουν στη βάση τους.

Βράβευση ποιότητας ποικιλίας:  –

Μεταφύτευση – συγκομιδή: η συγκομιδή των πρώτων φύλλων, μπορεί να ξεκινήσει 30 – 50 ημέρες μετά τη μεταφύτευση. Για την συγκομιδή των ανθέων, το χρονικό διάστημα είναι 40 – 60 ημέρες. Δηλαδή, εάν μεταφυτέψαμε τα φυτά Καπουτσίνου στα μέσα της άνοιξης, η πρώτη συγκομιδή ανθέων θα ξεκινήσει αρχές του καλοκαιριού.

Κατάλληλη για επαγγελματική καλλιέργεια; ΝΑΙ

Κατάλληλη για οικιακό λαχανόκηπο; ΝΑΙ

Απόδοση (παραγωγικότητα): πολύ παραγωγικό

Συσκευασία για ερασιτέχνες: δισκάκι των 8 φυτών

Συσκευασία για επαγγελματίες: 228 φυτών (κατόπιν συνεννόησης)

Πιστοποίηση βιολογικών φυτών – φορέας: ΔΗΩ

Έλεγχος φυτοϋγείας: ΚΕΠΠΥΕΛ Γιαννιτσών

 

ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΑΣ

Οικογένεια: Tropaeolaceae

Επιστημονική ονομασία: Tropaeolum majus L. var. Alaska Lady Bird

Καταγωγή του Καπουτσίνου: είναι εγγενές στις ορεινές περιοχές των Άνδεων, στις σημερινές χώρες του Περού και της Βολιβίας. Το φυτό εισήχθη στην Ευρώπη από τους Ισπανούς, τον 16ο αιώνα. Αρχικά, καλλιεργήθηκε στους βοτανικούς κήπους της Ισπανίας και της Γαλλίας, ενώ γρήγορα έγινε δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη, τόσο για τις καλλωπιστικές όσο και για τις γαστρονομικές του ιδιότητες.

Άλλες ονομασίες: Ναστούρτιο, Ινδικό Κάρδαμο, Τροπαίολο

Διεθνείς ονομασίες: Nasturtium, Garden Nasturtium, Capucine, Kapuzinerkresse, Capuchina, Espuela de caballero, Nasturzio, Настурция, индийски кресон, ナスタチウム, 金蓮花, Tropeoli, Nasturzio, Cappuccina, Călțunași, Capuțină, Драгољуб

Ιστορικά στοιχεία για τον Καπουτσίνο: οι Ίνκας αναγνώρισαν την αξία του. Χρησιμοποιούσαν άγριο Καπουτσίνο, τόσο ως σαλάτα όσο και ως φαρμακευτικό βότανο. Παρασκεύαζαν αφεψήματα για αναπνευστικά προβλήματα (βήχα και κρυολογήματα) και τοποθετούσαν πολτούς από το φυτό, σε πληγές και κοψίματα.

Οι Ισπανοί εξερευνητές και οι ιεραπόστολοι, έφεραν τους σπόρους από τη Νότια Αμερική στην Ευρώπη, τον 16ο αιώνα. Αρχικά, καλλιεργήθηκε ως σπάνιο και εξωτικό φυτό, σε βοτανικούς κήπους. Το φυτό έγινε γρήγορα δημοφιλές στην ευρωπαϊκή αριστοκρατία. Στις αρχές του 18ου αιώνα, καλλιεργούνταν στους κήπους του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Ο διάσημος Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος, έδωσε στο γένος το όνομα Tropaeolum. Παρατήρησε, ότι τα στρογγυλά φύλλα του φυτού έμοιαζαν με ασπίδες και ότι τα φωτεινά, συχνά “αιματοβαμμένα” (κόκκινα-πορτοκαλί) άνθη, έμοιαζαν με κράνη, παραπέμποντας στα “τρόπαια” (tropaea) που έστηναν οι αρχαίοι Ρωμαίοι μετά από μια νίκη στη μάχη.

Κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, τα φύλλα του (πλούσια σε βιταμίνη C) διανέμονταν συχνά στα λιμάνια και τα πλοία για την πρόληψη του σκορβούτου στους ναυτικούς. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αποξηραμένοι και αλεσμένοι σπόροι του χρησιμοποιήθηκαν ως υποκατάστατο του μαύρου πιπεριού, το οποίο ήταν ακριβό και σε περιορισμένη ποσότητα. 

Γενικά στοιχεία για τον Καπουτσίνο: το γένος Tropaeolum, στο οποίο ανήκει ο Καπουτσίνος, περιλαμβάνει περίπου 80 έως 90 είδη και εκατοντάδες ποικιλίες, με πολλά και διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Η έρευνα επιβεβαιώνει, ότι ο Καπουτσίνος, δεν είναι μόνο ένα όμορφο, διακοσμητικό φυτό, αλλά και ένα λειτουργικό, φαρμακευτικό βότανο, με σημαντικά οφέλη για την υγεία. Περιέχει ενώσεις όπως οι γλυκοζινολάτες (glucosinolates). Όταν το φυτό καταναλώνεται, αυτές οι ουσίες διασπώνται και παράγουν ισοθειοκυανικά (isothiocyanates), τα οποία έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά ενάντια σε βακτήρια, ιούς και μύκητες. Επίσης, ορισμένες μελέτες έχουν εξετάσει τις πιθανές αντικαρκινικές ιδιότητες των εκχυλισμάτων του, δείχνοντας ανασταλτική δράση στην ανάπτυξη ορισμένων καρκινικών κυττάρων, σε εργαστηριακές συνθήκες.

Οι κύριες χώρες παραγωγής Καπουτσίνου είναι η Ολλανδία, η Αγγλία, η Γερμανία, οι Η.Π.Α. (κυρίως η περιοχή της Καλιφόρνια), το Περού, η Βολιβία, η Ινδία και η Κίνα.

Απαιτήσεις του Καπουτσίνου σε έδαφος: τα μέσης γονιμότητας εδάφη, που είναι χαλικώδη και στραγγίζουν καλά, είναι ιδανικά για την καλλιέργεια του Καπουτσίνου. Τα πολύ πλούσια εδάφη και αυτά που δεν στραγγίζουν καλά, πρέπει να αποφεύγονται. Αυτό προτείνεται, γιατί αυτά που είναι πολύ γόνιμα, θα δώσουν υπερβολικό φύλλωμα και λίγα άνθη και σε συνδυασμό με την κακή στράγγιση, είναι πολύ πιθανό να δημιουργηθούν σήψεις στις ρίζες. Το ιδανικό ph εδάφους είναι 6,0 έως 7,5.

Λίπανση: καλό θα είναι, για να γίνει ολοκληρωμένη λίπανση, πριν από οποιαδήποτε ενέργεια σας να προχωρήσετε σε ανάλυση εδάφους. Είναι μια απλή και οικονομική μέθοδος. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας και να σας δώσουμε, όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Σε γενικές γραμμές θα αναφέρουμε, ότι η προσθήκη λιπασμάτων πρέπει να ήπια και ισορροπημένη. Εάν το έδαφος είναι πολύ φτωχό, μπορείτε να ενσωματώσετε στο χώμα μια μικρή ποσότητα κομπόστ ή καλά χωνεμένης κοπριάς, πριν τη φύτευση. Αυτό βελτιώνει τη δομή του εδάφους και παρέχει βασικά θρεπτικά συστατικά, βραδείας αποδέσμευσης. 

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ: 1) η προσθήκη λιπασμάτων, υγρών ή στερεών, πρέπει να γίνεται με προσοχή. Η υπερβολική Αζωτούχος λίπανση, θα δημιουργήσει αδύναμα φυτά, με υπερβολικό φύλλωμα και μειωμένη ανθοφορία. 2) Για την επαγγελματική καλλιέργεια του Καπουτσίνου, είναι απαραίτητη η πλήρης ανάλυση του εδάφους, ώστε να γίνει στοχευμένη προσθήκη λιπασμάτων, εάν αυτή είναι απαραίτητη.

Αποστάσεις φύτευσης: διαφέρουν ανάλογα με το εάν οι ποικιλίες είναι χαμηλές (νάνες) ή αναρριχώμενες. 1) Νάνες ποικιλίες: 20 – 30 εκ. μεταξύ των φυτών πάνω στη γραμμή καλλιέργειας και 70 – 90 εκ. μεταξύ των γραμμών καλλιέργειας (η απόσταση του διαδρόμου, μεταξύ των φυτών). 2) Αναρριχώμενες ποικιλίες: 60 – 90 εκ. μεταξύ των φυτών πάνω στη γραμμή καλλιέργειας και 90 – 100 εκ. μεταξύ των γραμμών καλλιέργειας (η απόσταση του διαδρόμου, μεταξύ των φυτών).

Καλλιέργεια του Καπουτσίνου, σε γλάστρες ή δοχεία: α) Οι γλάστρες ή τα δοχεία που θα καλλιεργήσετε τον Καπουτσίνο, πρέπει να έχουν βάθος τουλάχιστον 20 – 30 εκ. και η διάμετρος τους στο επάνω μέρος να είναι τουλάχιστον 30 εκ. Πρέπει να προσέξετε, ώστε οι οπές στράγγισης στη βάση τους να είναι καλά ανοιχτές ή να ανοίξετε και άλλες, ώστε το νερό του ποτίσματος να στραγγίζει καλά από το υπόστρωμα. β) Επιλέξτε βιολογικό υπόστρωμα για καλλιέργεια ανθέων. Αποφύγετε αυτά που έχουν σβόλους ή πέτρες, γιατί θα εμποδίσουν τον σχηματισμό των ριζών. Εάν έχετε δικό σας υπόστρωμα π.χ. από κομποστοποίηση και είναι καλά απολυμασμένο, κοσκινίστε το καλά και ”σπάστε” με τα χέρια σας τυχόν σβόλους, όταν το τοποθετείτε στη γλάστρα. γ) Αφού γεμίσουμε τις γλάστρες μας με το υπόστρωμα, ανοίγουμε με το χέρι μας τρύπες, για να φυτέψουμε τα φυτά του Καπουτσίνου. Τοποθετούμε τα φυτά στο υπόστρωμα και τα σκεπάζουμε με προσοχή, ώστε η ρίζα του φυτού να είναι όλη μέσα στο υπόστρωμα. Ποτίζουμε ελαφρά, γύρω από κάθε φυτό. Σε κάθε γλάστρα με διάμετρο 30 εκ., τοποθετούμε 1 – 2 φυτά. δ) Διατηρείστε το υπόστρωμα της γλάστρας σταθερά υγρό, με μικρές ποσότητες νερού, καθ΄ όλη τη διάρκεια της καλλιέργειας. ζ) Τοποθετήστε τις γλάστρες σας, σε ημισκιερό σημείο, ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια ανάπτυξης του φυτού. Όταν τα φυτά ριζώσουν, μπορείτε να τα μεταφέρετε σε ηλιόλουστη θέση.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ: 1) Κάθε 20 – 30 ημέρες, μπορείτε να προσθέτετε στη γλάστρα, ένα ήπιο υγρό, βιολογικό λίπασμα (π.χ. υγρά φύκια). 2) Αφαιρέστε τα μαραμένα άνθη, για να ενθαρρύνετε τη συνεχή παραγωγή νέων λουλουδιών. 3) Ποτίστε στη βάση του φυτού, αποφεύγοντας να βρέξετε τα φύλλα, για να προλάβετε μυκητολογικές ασθένειες. 3) Στις αναρριχώμενες ποικιλίες, όπου τα φυτά ψηλώνουν πολύ, είναι απαραίτητη η στήριξη σε πασσάλους ή σε πέργκολα. 

Ποτίσματα στον Καπουτσίνο: είναι ένα φυτό που προτιμά το έδαφος να είναι ελαφρώς υγρό, αλλά ποτέ μουλιασμένο. Η σωστή διαχείριση του ποτίσματος είναι ζωτικής σημασίας, καθώς είναι φυτό ευαίσθητο στη σήψη των ριζών.

Όταν καλλιεργείται ο Καπουτσίνος σε γλάστρα, θα πρέπει να θυμόμαστε, ότι το υπόστρωμα στεγνώνει πιο γρήγορα από το έδαφος, οπότε τα ποτίσματα είναι πιθανό να διπλασιαστούν. Επίσης, εάν ζείτε σε ψυχρότερες περιοχές, μεταφέρετε τη γλάστρα σε εσωτερικό χώρο (π.χ. φωτεινό περβάζι, κλειστή βεράντα, θερμοκήπιο) πριν τον πρώτο παγετό του φθινοπώρου. Μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται ως φυτό εσωτερικού χώρου, αν έχει αρκετό φως.

Άλλες εργασίες: α) βοτάνισμα ή σκάλισμα αγριόχορτων, β) έλεγχος για εχθρούς και ασθένειες, γ) η αφαίρεση των μαραμένων ανθέων ενθαρρύνει την ανάπτυξη νέων τρυφερών φύλλων, δ) οι αναρριχώμενες ποικιλίες Καπουτσίνου πρέπει να υποστυλωθούν σε πασσάλους ή σε μια πέργκολα. ε) η αφαίρεση ξερών και μαραμένων ανθέων, θα ευνοήσει την ανθοφορία.

Πώς και πότε γίνεται η συγκομιδή του Καπουτσίνου; 1) πως γίνεται η συγκομιδή των φύλλων Καπουτσίνου: νωρίς το πρωί, με ένα ψαλίδι, κόβουμε τα φύλλα στη βάση τους (στον μίσχο). Επιλέγουμε τα νεαρά φύλλα που βρίσκονται στην περιφέρεια και στην κορυφή του φυτού. Προσέχουμε να μην αφαιρούμε περισσότερο από το 1/3 του συνολικού φυλλώματος, γιατί είναι πολύ πιθανό να σοκάρουμε το φυτό. 2) πως γίνεται η συγκομιδή των ανθέων Καπουτσίνου: νωρίς το πρωί, με ένα ψαλίδι, κόβουμε τα άνθη κάτω από τη βάση τους, στο ”κοτσάνι”. Επιλέγουμε αυτά που έχουν ανοίξει πλήρως.

Προετοιμασία πριν την κατανάλωση: 1) Άνθη: τα άνθη του Καπουτσίνου είναι τρυφερά και για αυτό ο καθαρισμός τους πρέπει να γίνεται με προσοχή. Με προσεκτικές κινήσεις, τα ξεπλένουμε απαλά με κρύο νερό και τα αφήνουμε να στεγνώσουν σε χαρτί κουζίνας ή σε μια πετσέτα. 2) Φύλλα: με προσεκτικές κινήσεις, τοποθετούμε τα φύλλα σε ένα δοχείο με κρύο νερό, για να απομακρυνθούν από την επιφάνεια τους, σκόνες και άλλες ξένες ύλες. Ακολουθεί το στέγνωμα τους σε χαρτί κουζίνας ή σε μια πετσέτα.

Διατήρηση και αποθήκευση: 1) Άνθη: Μετά τον καθαρισμό τους, απλώστε τα άνθη προσεκτικά, σε μια στρώση πάνω σε στεγνό, απορροφητικό χαρτί κουζίνας. Στη συνέχεια, τοποθετήστε το χαρτί με τα άνθη μέσα σε ένα αεροστεγές πλαστικό δοχείο (τάπερ) και κλείστε το καλά. Τοποθετήστε το στο συρτάρι λαχανικών του ψυγείου. 2) Φύλλα: Μετά τον καθαρισμό τους, βάζουμε τα φύλλα σε νοτισμένο χαρτί κουζίνας και τα τυλίγουμε σαν πάπυρο. Ακολουθεί η τοποθέτηση τους σε μια σακούλα που κλείνει αεροστεγώς και η μεταφορά της στη συντήρηση του ψυγείου.

Προσβολές από έντομα – ζώα: Αφίδες, Αλευρώδεις, Σαλιγκάρια

Προσβολές από μύκητες – βακτήρια: Ωίδιο, Πύθιο, Ριζοκτόνια, Σκωρίαση

Προσβολές από ιώσεις: – 

 

ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟΥ 

Μαγειρικές Χρήσεις : Η γεύση του θυμίζει αυτήν του Κάρδαμου και της Ρόκας, με μία πικάντικη επίγευση Μουστάρδας.

Χρήσεις των φύλλων Καπουτσίνου: Σαλάτες: Ψιλοκομμένα ή ολόκληρα, τα νεαρά φύλλα προσθέτουν μία πικάντικη νότα σε πράσινες σαλάτες. Σάντουιτς: Χρησιμοποιούνται σε σάντουιτς και τοστ, αντικαθιστώντας το Μαρούλι και τη Ρόκα. Πέστο: Μπορούν να γίνουν σάλτσα πέστο, ιδανική για ζυμαρικά ή άλειμμα σε ψωμί. Μαγειρική: Μπορούν να προστεθούν σε σούπες ή σάλτσες, στο τέλος του μαγειρέματος.

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗΣ: Τα νεαρά, τρυφερά φύλλα έχουν την καλύτερη και πιο ήπια γεύση. Τα μεγαλύτερα, παλαιότερα φύλλα τείνουν να γίνονται πολύ πιο πικρά, έντονα πικάντικα και ινώδη, κάτι που μπορεί να μην είναι ευχάριστο στη γεύση.

Χρήσεις των ανθέων Καπουτσίνου: Γαρνιτούρα: Τα έντονα χρώματά τους, τα καθιστούν ιδανική, εντυπωσιακή και βρώσιμη γαρνιτούρα σε κάθε πιάτο, από ορεκτικά μέχρι γλυκά. Σαλάτες: Προσθέτουν χρώμα και μια ελαφρώς γλυκιά, πιπεράτη γεύση σε σαλάτες. Γέμιση: Τα μεγάλα άνθη μπορούν να γεμιστούν ελαφρά με τυρί κρέμα ή κάποια άλλη αλμυρή γέμιση.

Άλλες χρήσεις: Φυσικές βαφές: Τα έντονα άνθη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή φυσικών χρωστικών για υφάσματα ή χειροτεχνίες. Εκχυλίσματα: Το εκχύλισμα Καπουτσίνου χρησιμοποιείται σε ορισμένα προϊόντα περιποίησης δέρματος και μαλλιών, μερικές φορές για τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες ή για την τόνωση του τριχωτού της κεφαλής. Φαρμακευτικές χρήσεις: Στη λαϊκή ιατρική, η ιστορία του είναι μεγάλη, κυρίως λόγω των αντιβακτηριακών και αντιμυκητιακών του ιδιοτήτων.